Accessibility links

logo-print

რადიო "თავისუფლების" 6 შეკითხვა პრეზიდენტობის 7 კანდიდატს (III ნაწილი)


განვაგრძობთ საპრეზიდენტო კანდიდატებთან (მათ წარომამდგენლებთან) ინტერვიუებს.

”რადიო თავისუფლება”:
აფხაზეთისა და ყოფილი სამხრეთი ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე არსებული კონფლიქტები - რა კონკრეტული გეგმა გაქვთ ამ კონფლიქტების მოსაგვარებლად?

სალომე ზურაბიშვილი:
პირველი, რაც შეიძლება იყოს, ის არის, რომ ჩვენ აქაც რაღაცა ტყუილი სქემებით და ტყუილი დაპირებებით არ ვიმოქმედებთ. მე მაქვს მხედველობაში იგივე სანაკოევის გეგმა, ან ვითომ კოდორის გარდაქმნა ზემო აფხაზეთად და ამის გამოცხადება, როგორც რაღაც ტერიტორიის დაბრუნება. განმუხურის დადგმული სცენარი, სადაც პრეზიდენტი შედის და უკან იხევს რუსეთის სამშვიდობოები. თუ დადგმული სცენარი არ არის, მაშინ იმ დროს პრეზიდენტმა თავის თავზე აიღო ძალიან დიდი რისკი და საფრთხე არა მხოლოდ საკუთარი, არამედ ქვეყნისაც. ეს არის ან ისეთი უპასუხისმგებლობა, რომელზეც უნდა მოეთხოვოს პასუხი ქვეყნის პრეზიდენტს, ან სცენარი, რომელიც შემდეგ დადგმული ვნახეთ კლიპებში. მემგონი, მეორე ვარიანტი უნდა ვამჯობინოთ! ეს არანაირად არ შეიძლება დაკავშირებული იყოს კონფლიქტების მოგვარებასთან.
ერთადერთი გეგმა, რაც შეიძლება არსებობდეს, ეს არის შერიგების გეგმა. მე მინდა ხაზგასმით ვთქვა, რომ ჩვენ თუ არ დავიწყეთ ამითი, ვერანაირად ვერ დავარწმუნებთ იმ მოსახლეობას, რომელიც ცხოვრობს აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში, რომ ჩვენ გვაქვს ერთიანი მომავალი. და ამის დანახვის გარეშე, რომ ჩვენ შეიძლება ერთად ვიცხოვროთ და ჩვენი მომავალი ერთად ბევრად უფრო ძლიერია და პოზიტიური ყველასთვის, ვიდრე ჩვენი მომავალი ცალ-ცალკე, ამის გარეშე მშვიდობიანი გზა არ არსებობს. ამიტომ ჯერ ლაპარაკი, ჯერ დიალოგი იმავე სეპარატისტებთან, რომლებთანაც დიალოგი ჩაშლილი არის ამ მომენტში და ეკონომიკური აღმავლობა, იმიტომ რომ იმ მოსახლეობამ უნდა იფიქროს, რომ ამ ქვეყანაში, საქართველო რასაც ჰქვია, მისი ადგილი იქნება უფრო დაცული, უფრო ბედნიერი, უფრო წარმატებული. დღეს, როცა აფხაზეთის მცხოვრები უყურებს საქართველოს და ხედავს, რომ სასამართლო არ არის, კერძო საკუთრება არ არის დაცული, მინიმალური საარსებო პირობები არ არის, რატომ უნდა უნდოდეს, რომ იმ ქვეყანას დაუბრუნდეს თავისი ნებით? და ჩვენ ეს გვინდა, რომ თავისი ნებით დაგვიბრუნდნენ ის ადამიანები, რომლებიც იყვნენ საქართველოს ნაწილი და იქნებიან საქართველოს ნაწილი. იმაზე გაცილებით ძლიერი, რასაც მაგალითად, აფხაზეთს რუსეთი სთავაზობს, ევროპასთან გაერთიანებაა. აფხაზეთი ის რეგიონია, რომელიც თავს თვლის ყველაზე ახლოს ევროპასთან. მაგრამ გზა ევროპისკენ გადის მხოლოდ საქართველოზე და არა მოსკოვზე

გიორგი ჟვანია:
პროგრამაში, საერთოდ, ძალიან ძნელია რაიმე კონკრეტული ჩაიდოს ისეთ საკითხებზე, როგორიც არის აფხაზეთის და შიდა ქართლის პრობლემა, მაგრამ ეს იქნება ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პრიორიტეტი. მე ნამდვილად მიმაჩნია და ჩვენს კანდიდატსაც მიაჩნია, რომ ეს პრობლემები მოგვარებადია. სრულიად სხვაგვარად უნდა მოგვარდეს ცხინვალის პრობლემა და სხვანაირად აფხაზეთის. მაგრამ, ყველა ვარიანტში, ეს უნდა იყოს ხაზგასმით მშვიდობიანი. აქ რამენაირი ძალის დენონსტრირებაზე საუბარი არის უგუნურება. ეს საკმაოდ ხანგრძლივი პროცესი იქნება და უნდა იყოს აგებული ნდობის აღდგენაზე. უნდა აღდგეს ნდობა ქართულ და აფხაზურ საზოგადოებას შორის. არის შესაძლებლობები... ეს უნდა იყოს ინტენსიური ურთიერთობები ყველა დონეზე - სახალხო დონეზე თუ პოლიტიკურ დონეზე. ეს უნდა იყოს გამუდმებული ინტენსიური დიალოგი უშუალოდ იმ რეჟიმებთან, რომლებიც იქ არის. რამდენად შედეგიანი იქნება ეს, სხვა საკითხია, მაგრამ მაგას დრო გვაჩვენებს. ასევე მნიშვნელოვანი დაინეტერესებული მხარე არის ამ კონფლიქტებში რუსეთი. ამიტომ მნიშვნელოვანი იქნება რუსეთთანაც მუშაობა ამ მიმართებით.

დავით გამყრელიძე:
პრიორიტეტი იქნება არა მხოლოდ განცხადებების საფუძველზე, არამედ რეალურად მშვიდობიანი მოგვარება. მე მზად ვარ ხელი მოვაწერო ცეცხლის და ომის განუახლებლობის შესახებ ხელშეკრულებას იმავე ბატონ ბაღაფშთან ერთად, რაც გახდება საფუძველი, რომ ჩვენ დავიწყოთ პირისპირ დიალოგი, დაიწყოს დიალოგი სეპარატისტულ რეჟიმთან, რეჟიმის ხელმძღვანელობასთან და ამ პირდაპირი დიალოგის ფონზე ვეცდები, რომ ამ დიალოგში აქტიურად შემოვიყვანო სწორედ ჩვენი დასავლელი, ევროპელი მეგობრები. იმიტომ რომ ის პოლიტიკა, რომელიც თავიდან ბოლომდე ეყრდნობოდა ძალიან მკაცრ განცხადებებს და, ძირითადად, მილიტარისტულ რიტორიკას, ფაქტია, რომ შედეგის მომტანი არ აღმოჩნდა, გარდა იმისა, რომ ჩვენ მუდმივად ვართ, ასე ვთქვათ, საომარი მოქმედებების მოლოდინში. მე ვფიქრობ, რომ ქართველი ხალხი დაიღალა. ქართული სახელმწიფო დღეს ნამდვილად არც მზად არის ამისთვის და არც საჭიროებაა, რომ საქართველო ისევ საომარ მდგომარეობაში გადავიყვანოთ. ვფიქრობ, რომ საქართველოს, ქართველ ხალხს სჭირდება დღეს სტაბილურობა, მშვიდობა, ეკონომიკური აღმავლობა და ამ ფონზე, მე მგონი, ძალიან მიმზიდველი შეიძლება გახდეს თუნდაც აფხაზებისთვის, აფხაზური რეჟიმისთვის. დიალოგი და არა მარტო დიალოგი - შემდგომ უკვე ინტეგრაცია ერთიან, ძლიერ ქართულ სახელმწიფოში. შეიძლება, ეს გზა ცოტა უფრო ხანგრძლივი იყოს და არც ისე სასიამოვნოდ ისმინებოდეს და მომგებიანი იყოს დღეს, არჩევნებში, ისაუბრო, რომ აი, ერთ თვეში, ერთ წელიწადში მაქსიმუმ ყველაფერს აღადგენ, დააბრუნებ და რომ შენ ხარ ძლევამოსილი სახელმწიფო, რასაც ხშირად ვისმენთ ხოლმე მიხეილ სააკაშვილისგან, მაგრამ ფაქტია, რომ ეს პრობლემა საჭიროებს უფრო სერიოზულ მუშაობას და გარკვეულ დროს იმისთვის, რომ დაიწყოს გადაჭრა ამ პრობლემის.

შალვა ნათელაშვილი:
კონფლიქტების მოგვარების გეგმაზე საუბარი ჯერჯერობით ნაადრევია, რადგან ყველა არსებული გეგმა ჩავარდა - მშვიდობიანიც, არამშვიდობიანიც.
ყოველ შემთხვევაში, ამ ეტაპზე ჩვენი მთავარი ამოცანა იქნება დე იურე შევინარჩუნოთ აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონი. დღეს ეს არის მთავარი და ამაშია საქმე, რომ სააკაშვილის არჩევა პრეზიდენტად, სულ ოქროს მთებს რომ გვიდგამდეს ეს კაცი, იმიტომაც არის დაუშვებელი, რომ რეალური გახდება რუსეთის მიერ, კოსოვოს მსგავსად, ამ ტერიტორიების დამოუკიდებელ ერთეულებად აღიარება და, რა თქმა უნდა, საქართველო უკვე დაშლილია.
ანუ ხალხმა უნდა იცოდეს, რომ თუ შემოხაზავენ სააკაშვილს, თუმცა ასეთი არავინ მეგულება, ისინი, იმავდროულად, ხმას აძლევენ აფხაზეთის და ცხინვალის დამოუკიდებლობას. ამიტომ, ჩემი მთავარი ამოცანა იქნება, არ მოხდეს ამ რეგიონების დე იურე აღიარება და მერე მშვიდობიანად გადაწყდეს საკითხი.

გიგი წერეთელი:
მთავარი ჩვენი ხელის შემშლელი ფაქტორი რუსეთთან ურთიერთობაში ეს არის სწორედ მათი პოლიტიკა ჩვენი კონფლიქტური ზონების მიმართ, აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის მიმართ. რუსეთი მუდმივად ცდილობს სხვადასხვა ფორმატით (ეს იქნება გარეოს უშიშროების საბჭო, სხვა ორგანიზაციები - ეუთო და ა.შ.), იქ, სადაც ჩვენ მუდმივად აქტუალიზებას ვახდენთ და ვითხოვთ, რომ არ იყოს მხოლოდ რუსეთის ჯარი, რომელიც იქ შენიღბულია ამ შემთხვევაში დსთ-ს ფორმატით რუსეთი არის ძლიერი ქვეყანა. მას აქვს დიდი ფინანსები. არსებობს სცენაზე რაც ხდება და არსებობს სცენის მიღმა რაც ხდება. ასე რომ, ძალიან დიდი ზეწოლაა მუდმივად იმ ადამიანებზე, იმ ორგანიზაციებზე, იმ ცალკეულ პოლიტიკოსებზე, გადაწყვეტილების მიმღებ ადამიანებზე, ვინც საქართველოსთვის ეს უნდა გააკეთოს. საკითხის გადაწყვეტის შანსი, ბუნებრივია, არსებობს. ჩვენ ვიცით მხარდაჭერა გაეროსი, საერთაშორისო ორგანიზაციების ამ კუთხით. ამაზე მუშაობა ძალიან აქტიურად მიდის საქართველოს ხელისუფლებაში და მთავარი, მე მაინც ვფიქრობ, ეს იქნება ადეკვატური ზეწოლა, ან მოქმედებები ჩვენი ქვეყნის მეგობრების მხრიდან და ვფიქრობ, კარგი, წარმატებული მოლაპარაკებები რუსეთსა და საქართველოს შორის ამ კუთხით.

გიორგი ღაღანიძე:
პირველი, მთავარი და ამოსავალი - ეს არის პირდაპირი დიალოგი აფხაზებთან და ოსებთან, ყოველგვარი შუამავლების გარეშე. არაფერი შუამავალი არ გვჭირდება ჩვენ. ჩვენ ვართ ერთი ეთნოსის - კავკასიის ეთნოსის შვილები.
ჩვენ გვაქვს ჩამოყალიბებული ძალიან მკაფიოდ, რომ პირველი და მთავარი არის დაიწყოს ეს მოლაპარაკება და ამის შემდეგ კონსტიტუციური გარანტიების მთელი სისტემა. ჩვენ გვაქვს მოფიქრებული ეს კონსტიტუციური გარანტიები, მაგრამ მე მინდა ხაზი გავუსვა, რომ ეს იქნება შეთავაზება მხოლოდ და მხოლოდ. შემდგომ მათი მხრიდან უნდა გავიგოთ - მათ ეს შეთავაზება მოსწონთ? რაიმეს დამატება უნდათ? - მე ერთხელ ერთ-ერთ სატელევიზიო გამოსვლაში (და ბატონმა გიორგიმაც ხშირად აღნიშნა)... აი, მაგალითად ბელგიის მოდელი: თუ პრემიერ-მინისტრი ფლანდრიიდანაა, მაშინ პარლამენტის თავმჯდომარე ვალონიიდან არის, არა? შეგვიძლია ამის გაკეთება და შეთავაზება. გარკვეული კონსტიტუციური ცვლილებები და ზედა პალატის შემოღება, სადაც იქნება დაკანონებული ადგილთა რაოდენობა, რეფერენდუმის ჩატარება იმგვარად, რომ რეფერენდუმი გამოცხადდება ჩატარებულად, თუ იგი ჩატარდა მთელ ტერიტორიაზე და, ამავდროულად, ჩატარდა აფხაზეთში; გადაწყვეტილება ჩაითვლება მიღებულად, თუ გადაწყვეტილება იქნა მიღებული მთელ ტერიტორიაზე და, ამავდროულად, აფხაზეთში. კიდევ შეიძლება ჩამოვთვალოთ რაღაც, მაგრამ მთავარი გახლავთ, რომ ეს საუბარი უნდა დავიწყოთ. უნდა მოვისმინოთ იქითა მხარის აზრი. მე რამდენადაც ვიცი და ინფორმაცია მაქვს, მათ აქვთ რაღაც გარკვეული მოთხოვნები და მინდა დაგარწმუნოთ, რომ არაფერი მიუღებელი იმისათვის, რომ დიალოგი დავიწყოთ, იმ მოთხოვნებში არ არის. იმიტომ რომ ეს ყველას უნდა გვაინტერესებდეს. ბოლოს და ბოლოს, გავარკვიოთ რატომ დაიწყო ეს შეიარაღებული კონფლიქტი. როგორ დაიწყო აქეთა მხრიდან? რა ქმედებებმა გამოიწვია იქითა მხრიდან? რამ გამოიწვია - ეს ყველას უნდა გვაინტერესებდეს. გვაინტერესებდეს არა იმისათვის, რომ ვიღაცა დაისაჯოს, არამედ იმისათვის, რომ აღარასოდეს ეს არ განმეორდეს.

ირინა სარიშვილი:
ძირითადად მე ვთქვი ჩემი შეხედულება: ეს უნდა იყოს აუცილებლად მშვიდობიანი გზა. სხვა გზას პერსპექტივა არა აქვს, სურვილსაც რომ თავი დავანებოთ. მე ვფიქრობ, რომ ეს არ არის მარტო რუსეთთან ურთიერთობის მოგვარების თემა. საქართველომ ძალიან ბევრი დრო დაკარგა, იმ ტერიტორიამ, რომელიც უნდა განვითარებულიყო უკეთესად თუნდაც იმ წლებში, როცა ჩვენ უკვე აღარ გვქონდა აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი. უნდა გახდეს საქართველო ეკონომიკურად მიმზიდველი, ანუ მიმზიდველი ქვეყანად თავისთავად იმისათვის, რომ აი, იმ თუნდაც ჩვენსა და რუსეთს შორის შეთანხმებამ, ან რაღაცა კონკრეტულმა ნაბიჯებმა თვითონ ამ ტერიტორიაზე გამოიწვიოს პირიქით - სტიმული და არა უკურეაქცია, რომელსაც კიდევ შეიძლება შემდეგ რაღაც კონფლიქტური სიტუაციები მოყვეს. ეს აბსოლუტურად რეალურია. ბევრად რეალურია ჩვენთვის გავხდეთ მიმზიდველი იმავე აფხაზეთისთვის სამხრეთ ოსეთისთვის, ვიდრე რუსეთისთვის, რომელიც ბევრად უფრო დიდი ქვეყანაა და შესაბამისად, მის პერიფერიებზე ბევრად უფრო მეტი პრობლემაა, მაგრამ ამას უნდა გარკვეული ნებაც სახელმწიფოსი და ხელისუფლების. დღეს ჩვენ ამ ნებას ვერ ვხედავთ. დღეს ნება არის სულ სხვა მიმართულებით წასული. სააკაშვილი არ გამოვრიცხავ, რომ წავიდეს გარკვეულ კონფლიქტებზეც. აი, როგორც კი დასრულდება არჩევნები და ამ კონფლიქტების ერთაერთი რეალური შედეგი იქნება ისეთი მარცხი, რომ საბოლოოდ... აი, მაშინ კი გავემზადებით, ალბათ, ნატოსთვის. იმიტომ, რომ იქ უკვე საბოლოოდ დაკარგული იქნება ყველანაირი პერსპექტივა.


”რადიო თავისუფლება”:
დავუშვათ, საქართველოს ელექტორატმა სხვა კანდიდატზე შეაჩერა არჩევანი, როგორ მიიღებთ თქვენ ამ არჩევანს?

სალომე ზურაბიშვილი:
მე მგონი, ეს კითხვა უნდა გაიყოს ორად: ერთი არის თავისუფალი ნება ხალხის. მე, მგონი, ვიყავი ერთადერთი კანდიდატი, რომელმაც ოდესმე აღიარა თავისი წაგება საჯაროდ და ტელევიზიით. ამიტომ, მე შემიძლია ეს გავაკეთო. პრობლემა არა მაქვს ამასთან იმიტომ, რომ მე ვარ აღზრდილი ქვეყანაში, სადაც ყოველ 4 თუ 5 წელში კანდიდატები აღიარებენ, რომ წააგეს და გადიან. მაგრამ, ამავე დროს, არ შეიძლება, რომ პარტიებს, რომლებიც დღეს მოღვაწეობენ ძალიან არათანასწორ პირობებში და, მე ვიტყოდი, არადემოკრატიულ პირობებში, წინდაწინ მოეთხოვოს პირობა, რომ მოსახლეობა არ გამოვა, თუკი მოსახლეობა თავს ჩაითვლის შეურაცხყოფილად, რადგანაც იქნება ძალიან დიდი გაყალბება. ეს არის ის, რაც მოხდა 2003 წლის ნოემბერში. ჩვენ არ ვაპირებთ არაფერს, არ ვგეგმავთ, არაფრისთვის არ ვემზადებით იმის მიუხედავად, რასაც ხელისუფლება დღეს ყველგან ლაპარაკობს, რომ რაღაცა შიშის სინდრომი დათესოს. ყველაფერი იქნება ძალიან მშვიდობიანი. ჩვენ ვემზადებით მხოლოდ პირველი ტურისთვის და, სხვათაშორის, ბევრს არ ლაპარაკობენ, მაგრამ მეორე ტურიც ძალიან შესაძლებელი არის, რომ იყოს. და ეს იქნება ძალიან კარგი ამ ქვეყნისთვის იმიტომ, რომ ამასაც მივეჩვევით, რომ კანდიდატებმა თავიანთი ხმები გადასცენ სხვა კანდიდატს. მე არ ვიცი, რატომ ქმნის ხელისუფლება ისეთ სიტუაციას, რომ ჩვენ თუ არა, იქნება სამოქალაქო ომი. ყველაფერი იქნება ნორმალურად და ეს არის დემოკრატიის ყველაზე დიდი მონაპოვარი, რომ 4 წლის მერე ადამიანებმა გადაწყვიტონ, რომ ამ მთავრობამ, ხელისუფლებამ არ გაამართლა და უნდა, რომ სხვამ სცადოს და შეიძლება წარმატებაც მოყვეს ამას. და თუ არ გაამართლა ამ მთავრობამაც, ოთხ წელიწადში იქნება სხვა შანსი. ჩვენ არავის არ გადავატრიალებთ. ჩვენ მოვიგებთ არჩევნებს წყნარად, დინჯად და ძლიერად.

გიორგი ჟვანია:
ძალიან ნორმალურად. მივულოცავთ სხვა კანდიდატს. თუმცა, თუ იგულისხმება მიხეილ სააკაშვილი (ის არ არის ჩვენთვის ნებისმიერი კანდიდატი), ის ემზადება სერიოზული გაყალბებისთვის. ეს გაყალბება მიმდინარეობს. მათ აქვთ სერიოზული ბერკეტები ამისი. ჩვენ ყველანაირად ამას ხელს შევუშლით. იმაშიც ვართ დარწმუნებული, რომ ჩვენ ამ ბრძოლაში გავიმარჯვებთ. არ ვგულისხმობთ კონკრეტულად ბადრი პატარკაციშვილს, ვგულისხმობთ ქართულ საზოგადოებას, რომელიც მოახერხებს ამ გაყალბების მექანიზმების დაძლევას და მოძალადე ხელისუფლება დამარცხდება. მე დარწმუნებული ვარ, რომ ნორმალური არჩევნების პირობებში მიხეილ სააკაშვილს გამარჯვების არანაირი რესურსი არ გააჩნია.

დავით გამყრელიძე:
მე ვარ ადამიანი, რომელიც პოლიტიკაში ამკვიდრებს სწორედ კანონის უზენაესობის პრინციპს, ამტკიცებს კონსტიტუციისადმი პატივისცემის პრინციპს. ჩვენ - მე და ჩემს მეგობრებს - არც ერთხელ არ გვიღალატია კანონიერი გზისთვის და თუ ქართველი ხალხის არჩევანი თავისუფალ არჩევნებში იქნება სხვა კანდიდატი და არა დავით გამყრელიძე, ჩვენ, რა თქმა უნდა, პატივს ვცემთ ქართველი ხალხის არჩევანს.

შალვა ნათელაშვილი:
შალვა ნათელაშვილი 49 წელია უკვე პრეზიდენტი არ არის და არ დაკლებია მის პატრიოტიზმს, მის ქვეყნისადმი სიყვარულს არც ერთი გრამი. ასევე გაგრძელდება კიდევ 49 წელი. ეგ პრობლემა არ არის. მთავარია, ახლა ვინ იქნება არჩეული. ეს უკვე მთავარია ჩემთვის, თქვენთვის და ყველასთვის. სააკაშვილის არჩევა ეს არის გახურებული სამოქალაქო დაპირისპირება, სამოქალაქო ომი - მე ვიტყოდი. ეს არის რეპრესიები, ტერორი, მკვლელობები, უბედურება, ჯარის ქუჩაში გამოყვანა, გაზის ბომბების აფეთქება, სიღატაკის გაგრძელება. ეს დაღუპვა იქნება. სხვა კანდიდატებს ძალიან დიდ პატივს ვცემ, მაგრამ ძალიან ცოტაა მათ შორის პოლიტიკოსი. არის ათასნაირი ქვედინებებში მყოფი გათვლები, რომ ერთერთ ბიზნესმენს - ძალიან კარგ პიროვნებას აირჩევენ პარტიები პრეზიდენტად და მერე როგორც უნდა, ისე მართავენ, პრეზიდენტის პოსტს გააუქმებენ. თუ პრეზიდენტის პოსტის გასაუქმებლად ტარდება არჩევნები, მაშინ ვინ მოდის მერე ჩვენს პრეზიდენტად და პატრონად. პრეზიდენტობის კანდიდატს არ უნდა ჰქონდეს აღებული ვალდებულებები არავისთან და განსაკუთრებით, ბევრ პარტიებთან. მერე იმ ბევრმა პარტიებმა იციან წამოყვედრება - აი, ჩემი გაყვანილი ხარ, ის გაგიკეთე, ეს გაგიკეთე. ამიტომ, ძალიან დიდი სიფრთხილე გვინდა - რას ვაკეთებთ 5-ში.

გიგი წერეთელი:
მე პირდაპირ უნდა განვაცხადო, რომ არ ვუშვებ ასეთ აზრს იმიტომ, რომ ძალიან კარგად ვიცი მოსახლეობის განწყობა, ძალიან კარგად ვიცი ის კვლევები, რომელიც არსებობს და ის კვლევებიც რომ არ იყოს, თითოეული ჩვენთაგანი, ვინც ამ კამპანიაში აქტიურად არის ჩართული - ჩვენ დავდივართ ძალიან ბევრს. არ არსებობს დღე, როცა 4-5-6 შეხვედრა არ გვქონდეს ყოველდღიურად. ეს არის ძალიან რთული, მაგრამ ჩვენ ვიცით ადამიანების განწყობა, მითუმეტეს ამ დღეების განმავლობაში. ჩვენ ამ თემას არ შევხებივართ. საზოგადოებამ ძალიან კარგად დაინახა თუ რა ხდება, რა მზადდებოდა საქართველოში, ვის რა მიზნები ქონდა, რომელ ოპონენტს რა მიზანი ქონდა. როგორ არის დღეს მცდელობა, რომ გაემიჯნონ ყველაფერს ზოგიერთი ჩვენი პოლიტიკური მოწინააღმდეგე ძალა, ამიტომ ჩვენი და სააკაშვილის სურვილები არის ძალიან გულწრფელი, საქმიანი და ამიტომაც მგონია, რომ ეს არ მოხდება. სააკაშვილი აუცილებლად გაიმარჯვებს 5 იანვრის არჩევნებში.

გიორგი ღაღანიძე:
ნუ, ახლა, როგორ უნდა მიიღოს? შედეგი შედეგია და უნდა მიიღო ისე, როგორც რეალობა. თუ თქვენ იმას მეკითხებით, რომ შემდგომ იმ კანდიდატთან რაღაცა მოლაპარაკება წავიდეს, მე შეგახსენებთ, რომ, ჩვენი კანონმდებლობით, თუ იქნა მეორე ტური, რჩება მხოლოდ ორი კანდიდატი. ანუ ავტომატურად მოხსნი. რაღაც გარკვეული ტიპის კონსულტაციები ოპოზიციურ კანდიდატებთან იქნება იმ თვალსაზრისით, თუ შემდგომ როგორ მოხდეს მათი დახმარება ამ მეორე ტურში, რა ტიპის კოორდინირებული მოქმედება იყოს საჭირო - ამ თვალსაზრისით, რასაკვირველია, იქნება. თქვენ კარგად მოგეხსენებათ, რომ თავის დროზე რაც თქვა ბატონმა გიორგიმ, ის საკითხი მოიხსნა ახლა [პატარკაციშვილის მიერ კანდიდატურის სიტყვიერად მოხსნის საკითხი - ”რთ”].დიახ, ის მოხსნილია ავტომატურად და მინდა გითხრათ, რომ მაშინ,
როცა თქვა, ეს რაღაც სხვანაირად იქნა აღქმული და ახლა საზოგადოება ნელ-ნელა ხვდება, რომ სწორედ ეს იყო ძალიან შორსდანახული პერსპექტივა - ის, რაც ყველა პოლიტიკოსს მოეთხოვება. მერე კი არ გაემიჯნო, რაღაცების მერე კი არ დაიწყო ძახილი, რომ ”უი,უი ამასთან მე არასოდეს ვყოფილვარ”, არამედ იმ მომენტში უნდა ყოფილიყო ჩამოყალიბებული ეს დამოკიდებულება და ბატონმა გიორგიმ ეს შეძლო და ჩამოაყალიბა. თუმცა, ცხადი და ნათელი იყო, რომ საზოგადოება არაერთმნიშვნელოვნად მიიღებდა ამას, მაგრამ ეს გახლავთ ის საკითხი, რომელშიაც ქულებზე კი არ უნდა იფიქრო და ელექტორალურ ხმებზე, უნდა იფიქრო სამშობლოზე.

ირინა სარიშვილი:
მე, ალბათ, თავს ჩამოვიხრჩობ, თუ ვერ მოვიგე არჩევნები [იცინის]. მე ვფიქრობ, რომ სამწუხაროდ, სააკაშვილი გააკეთებს ყველაფერს და სწორედ აქ დაჭირდება მას გაყალბება ძალიან დიდი დოზით, რომ არჩევნები დასრულდეს პირველივე ტურში. მას ძალიან ეშინია მეორე ტურის. იმიტომ, რომ მეორე ტური ნიშნავს ზუსტად იმას, რაც ვერ მოახერხა ოპოზიციამ, ანუ - უნდა ოპოზიციას ეს, თუ არ უნდა, მეორე ტურში იქნება ერთი კანდიდატი და რაც არ უნდა რომელიმე ოპოზიციონერმა გონება დაკარგოს და აღარ დაუჭიროს მხარი მეორე ტურში გასულს, ის თვითონ დაკარგავს იმ მხარდამჭერს და მას მაინც არავინ არ დაუჯერებს. ამიტომ, ძირითადად გაყალბების ზღვა იქნება იმის გამო, რომ სწორედ პირველ ტურში დასრულდეს სააკაშვილის არჩევნები და სწორედ აქ აქვს მნიშვნელობა ოპოზიციის ერთიანობას, როდესაც ჩვენ გაყალბების გასაჩივრების საშუალება უნდა გვქონდეს, ვიღაცამ უნდა დაგვიჯეროს, რომ გაყალბდა და რეალურად ერთ კანდიდატზე უნდა მოხდეს შემდეგ მაინც შეჩერება. აი, ვნახოთ, შეიძლება მე ვერ ვხვდები და მთელი ამ წინასაარჩევნო კამპანიის განმავლობაში ამ ადამიანებს შორის არსებობდა რაღაცა ფარული შეთანხმება. მე უბრალოდ, არ მაქვს მათთან არანაირი კონტაქტი და მე არ ვიცი, რას აპირებენ ისინი მეორე ტურის შემთხვევაში, ან პირველივე ტურის გაყალბების შემთხვევაში. არც ერთი კანდიდატი ჩემი ფავორიტი არ არის იმდენად, რამდენადაც ყველაზე მნიშვნელოვან სტრატეგიულ საკითხში - საგარეო პოლიტიკაში ისინი იმ მოედანზე არიან, რაზეც არის ხელისუფლება, მაგრამ ამ შემთხვევაში რაც იყო პრიორიტეტული, იმისთვის საერთოდ, მზად ვიყავი დამეთმო ყველაფერი, (თუ თვლის ვინმე, რომ რამე მაქვს დასათმობი) და მომავალშიც იმის მიხედვით მოვიქცევი, როგორი მიმართულებაც ექნება არჩევნებს.

XS
SM
MD
LG