კვლავ ღიად რჩება ბიძინა ივანიშვილის მოქალაქეობის საკითხი. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს მოქალაქეობის შეწყვეტის შესახებ განცხადება სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს ხელმძღვანელმა გაავრცელა, შესაბამისი განკარგულება არც ბიძინა ივანიშვილს უნახავს და არც მის ადვოკატს, არადა, საქართველოს მოქალაქეობის შესახებ ორგანული კანონის მიხედვით, მოქალაქეობის საკითხებზე გადაწყვეტილების მიმღები ერთადერთი ორგანო საქართველოს პრეზიდენტია, რომელმაც სააგენტოს წარდგინების საფუძველზე შესაბამისი განკარგულება უნდა გამოსცეს. რამდენად საფუძვლიანი ბიძინა ივანიშვილისთვის საქართველოს მოქალაქეობის შეწყვეტა?

სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს უფროსის გიორგი ვაშაძის თქმით, 2011 წლის 7 ოქტომბერს ბიძინა ივანიშვილის მიერ გავრცელებული განცხადება შეიცავდა საგულისხმო ინფორმაციას უცხო ქვეყნის მოქალაქეობის მიღების თაობაზე. კერძოდ, გაირკვა, რომ 2004 წლის შემდეგ, ანუ პრეზიდენტის მიერ  საქართველოს მოქალაქეობის მინიჭების შემდგომ პერიოდში, ივანიშვილს მიუღია საფრანგეთის მოქალაქეობა, რაც, ვაშაძის თქმით, გახდა კიდეც მოქალაქეობის ავტომატურად შეწყვეტის მიზეზი:

„სამოქალაქო რეესტრის მიერ ჩატარებული შესაბამისი მოკვლევის შედეგად, მას ავტომატურად შეუწყდა საქართველოს მოქალაქეობა, ანუ ის დღეს აღარ არის საქართველოს მოქალაქე, რადგან მან მიიღო საფრანგეთის მოქალაქეობა. ამას ითვალისწინებს საქართველოს კანონმდებლობა და ორგანული კანონი მოქალაქეობის შესახებ.“

თუმცა ორგანული კანონი მოქალაქეობის შესახებ არაფერს ამბობს მოქალაქეობის ავტომატურად შეწყვეტის თაობაზე. მეტიც, სიტყვა „ავტომატური“ კანონში საერთოდ არაა ნახსენები, მოქალაქეობის შეწყვეტის მექანიზმი კი ასეა განმარტებული:

მუხლი 35. წარდგინება საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვის თაობაზე:

„წარდგინება საქართველოს მოქალაქეობის დაკარგვის თაობაზე სააგენტოში შეაქვთ სასამართლოს, პროკურატურას, შინაგან საქმეთა სამინისტროს და საგარეო საქმეთა სამინისტროს, ხოლო სხვა სახელმწიფოში მცხოვრებ საქართველოს მოქალაქეთა მიმართ – შესაბამის დიპლომატიურ წარმომადგენლობას ან საკონსულო დაწესებულებას.“ 

იუსტიციის სამინისტროს პრესსამსახურში აცხადებენ, რომ მოქალაქეობის შეწყვეტა კანონით გათვალისწინებული ყველა პროცედურის დაცვით მოხდა, თუმცა ვერ აზუსტებენ იმას, თუ რომელმა უწყებამ მიმართა  წარდგინებით სამოქალაქო რეესტრის სააგენტოს. გარდა ამისა, როგორც ბიძინა ივანიშვილის ადვოკატი ეკა ბესელია ამბობს, უყურუდღებოდ დარჩა მისი დაცვის ქვეშ მყოფის განცხადება, რომ იტოვებს საქართველოს მოქალაქეობას და უარს ამბობს როგორც საფრანგეთის, ასევე რუსეთის მოქალაქეობაზე. ეკა ბესელიას თქმით, ამ განცხადებისა და ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის გათვალისწინებით, ბიძინა ივანიშვილის მონაწილეობის გარეშე დაუშვებელი იყო მოქალაქეობის დაკარგვის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება:

„ადმინისტრაციული პროცედურის დროს მოქალაქეს ეკითხებიან: თქვენ გნებავთ, რომ საქართველოს მოქალაქეობა დაკარგოთ? ანუ პროცესში ერთვება მხარე, რომელიც განმარტებებს აკეთებს. ეს არის ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-13 და 98-ე მუხლები, სადაც წერია, რომ დაინტერესებული მხარის მიერ საკუთარი აზრის გამოთქმის უფლება უზრუნველყოფილია.“

ეკა ბესელიას თქმით, ადმინისტრაციული წარმოების ჩატარება წესების უგულებელყოფით შემაჯამებელი ადმინისტრაციული სამართლებრივი აქტის ბათილობის საფუძველი შეიძლება გახდეს. ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკური პარტნიორები კი მოქალაქეობასთან დაკავშირებით შექმნილ პრობლემას სერიოზულ წინააღმდეგობად არ მიიჩნევენ. დავით ბერძენიშვილის თქმით, გადაწყვეტილება, რომელიც ხელისუფლების სისუსტის გამოვლინებად შეიძლება მივიჩნოთ, ბიძინა ივანიშვილის საქმიანობას ვერ შეაფერხებს.

„დღეს არც კი ვიცით, ბიძინა ივანიშვილს მოქალაქეობა ჩამოართვეს თუ არა. პრეზიდენტის აქტია საჭირო - რომელ რიცხვში არის, რის საფუძველზე და ასე შემდეგ. ეს არის სადავო საკითხები. ამასთანავე, ჩვენი კანონმდებლობით, რომელსაც გადავხედე, პრინციპში მაქსიმუმ სამი თვის განმავლობაში (მოქალაქეობა რომც ჩამოართვან) შესაძლებელია აღიდგინოს მოქალაქეობა. ეს ქმედებები ხელისუფლების მხრიდან გათვლილია არა იმაზე, რომ არავითარ შემთხვევაში არ მისცემს მას პოლიტიკური საქმიანობის შესაძლებლობას, არამედ უნდა დაბრკოლებები შეუქმნან სტარტზე. თავად ბიძინა ივანიშვილს არ მიაჩნია სერიოზულ ხელშემშლელად პრობლემა, რომელსაც ხელისუფლება უქმნის“, უთხრა დავით ბერძენიშვილმა რადიო თავისუფლებას.

საქართველოს მოქალაქედ მიღებაზე უარის თქმის საფუძვლები ჩამოყალიბებულია საქართველოს მოქალაქეობის შესახებ ორგანული კანონის 26-ე პრიმა მუხლში, რომლის თანახმადაც საქართველოს მოქალაქედ არ მიიღება პირი, თუ:

ა) ჩაიდინა საერთაშორისო დანაშაული მშვიდობისა და ადამიანობის წინააღმდეგ;

ბ) მონაწილეობდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სახელმწიფო დანაშაულში.

გ) სახელმწიფო ანდა საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვის ინტერესებიდან გამომდინარე, მისი საქართველოს მოქალაქედ მიღება მიზანშეუწონელია.

დღეს „ინტერაქტიული დიალოგის“ სტუმარია სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრის ხელმძღვანელი, ფსიქოლოგი მარინე ჩიტაშვილი. იგი ბიძინა ივანიშვილის განცხადების შესახებ დასმულ შეკითხვებს უპასუხებს. სტუმარს თბილისის სტუდიაში ია ანთაძე ესაუბრება.

მარინე ჩიტაშვილი: "ყველა უბედურება უმეცრებისგან მოდის"

• პლეილისტი
• ჩამოტვირთეთ

ჰოლანდიელი პარლამენტარი რუმინეთს ჰოლანდიისთვის შანტაჟის მოწყობის მცდელობაში ადანაშაულებს – მას შემდეგ, რაც ბოლო დღეების განმავლობაში რუმინეთის საზღვარზე ჰოლანდიური ტიტებით სავსე ათზე მეტი სატვირთო მანქანა გააჩერეს. პარლამენტარი  ესტერ დე ლარგი ამას “ძველმოდურ შანტაჟს” უწოდებს.

ტვირთის გაჩერებას წინ უძღვოდა ჰოლანდიის მთავრობის განცხადება, რომ ვეტოს დაადებს რუმინეთის შესვლას შენგენის ზონაში, სადაც ქვეყნებს შორის სასაზღვრო კონტროლი არ მოქმედებს.

ცხადია, საბაჟოზე წარმოქმნილ პრობლემებს შენგენთან  უთანხმოებასთან ღიად არავინ აკავშირებს და ამ კავშირის არსებობა, მეტწილად, ვარაუდად რჩება. ბუქარესტის წარმომადგენლები აცხადებენ, რომ ტიტები შესაძლოა “საშიში ბაქტერიით” იყოს დაბინძურებული. სამი სატვირთო მანქანა უკან, ჰოლანდიაში, დააბრუნეს. დანარჩენების ტვირთს, როგორც იუწყებიან, ლაბორატორიული ანალიზი უტარდება.

ჰოლანდია რუმინეთის ბაზარზე ყვავილების მთავარი მიმწოდებელია. შარშან რუმინეთმა 20 მილიონ ევროზე მეტი ღირებულების ყვავილების იმპორტი განახორციელა ჰოლანდიიდან.

უთანხმოებას ჰოლანდიაში უკვე დაარქვეს “ყვავილების ომი”. თუმცა ჰოლანდის ეკონომიკის სამინისტრო ფრთხილ განცხადებებს აკეთებს და რუმინეთის კრიტიკას თავს არიდებს.

სამინისტროს წარმომადგენლის განცხადებით, ჰოლანდიის მთავრობა რუმინეთს სთხოვს ახსნა-განმარტებას, თუ რატომ შეაჩერეს ტვირთი საბაჟოზე, თუმცა სამინისტროს წარმომადგენელმა იქვე დასძინა, რომ ჰოლანდიას არ აქვს იმის მიზეზი, ყვავილების იმპორტის შეფერხება დაუკავშიროს შენგენის ზონასთან მიმართებით არსებულ უთანხმოებას.

თუმცა, როგორც ვთქვით, ასეთი ვარაუდი არსებობს, ვინაიდან რუმინეთის ამ ნაბიჯს წინ უსწრებდა ჰოლანდიის მთავრობის მიერ პარასკევს მიღებული გადაწყვეტილება, რომ კვლავაც შეეწინააღმდეგება რუმინეთისა და ბულგარეთის შესვლას შენგენის ზონაში.

ამ ორი ქვეყნის შენგენის ზონაში დაშვების შესახებ გადაწყვეტილება ევროკავშირმა ერთხმად უნდა მიიღოს. ტექნიკური შემოწმებების შედეგად გამოცხადდა, რომ ორი ქვეყანა შენგენის ზონაში შესვლისთვის მზად არის. თუმცა ევროკავშირის გაფართოების მიმართ სკეპტიციზმით გამორჩეული ქვეყნები – უწინარესად საფრანგეთი, გერმანია და ჰოლანდია – მოითხოვენ რუმინეთმა და ბულგარეთმა, შენგენის ზონაში დაშვებამდე, კორუფციასთან ბრძოლა გაააქტიურონ.

ამასთან, ბერლინმა და პარიზმა მიანიშნეს, რომ შესაძლოა დათანხმდნენ ამ ქვეყნების შენგენში ეტაპობრივ გაწევრიანებას – რუმინეთსა და ბულგარეთში ჯერ სააეროპორტო შემოწმებების მოხსნას, შემდეგ კი, უფრო გვიანდელ ეტაპზე, უკვე სახმელეთო საზღვრების გაუქმებას, თუმცა ჰოლანდია ამასაც ეწინააღმდეგება.

“ჰოლანდიის მთავრობის პოზიცია ჩვენთვის იმედის გამაცრუებელია, თუმცა გასაკვირი არ არის, რადგან [ამ მთავრობის] გადარჩენა დამოკიდებულია პოპულისტ და ანტი-მიგრაციულ თავისუფლების პარტიაზე” – აცხადებს რუმინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი, ტეოდორ ბაკონსჩი, გავრცელებულ განცხადებაში და დასძენს: სამწუხაროდ, ეს კიდევ ერთი მაგალითია იმისა, რომ ქვეყნები ევროკავშირის წესებს მხოლოდ და მხოლოდ შიდაპოლიტიკური მიზეზებით უგულებელყოფენო. რუმინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ჰოლანდიის მიერ გამოთქმულ შეშფოთებას “გაუმართლებელს” და “ხელოვნურს” უწოდებს, თუმცა იქვე ვარაუდობს, რომ კომპრომისის მიღწევა მოხერხდება. “საქმე ის კი არ არის, შევა თუ არა რუმინეთი [შენგენში], საუბარი იმაზეა, როდის გაუქმდება მისი სახმელეთო საზღვრებიო” – განაცხადა მან.

ჰოლანდიის მთავრობის წინააღმდეგობას ბულგარეთიც გამოეხმაურა. ის აცხადებს, რომ თუკი შენგენის ზონაში არ შეუშვებენ, შესაძლოა ამ ზონისთვის დაგეგმილი ფართო რეფორმა დაბლოკოს. საუბარია შენგენის ზონაში სასაზღვრო კონტროლის წესების შესაძლო შეცვლაზე – ამ ინიციატივით ევროკავშირის რამდენიმე წევრი ქვეყანა გამოდის, ევროპაში იმიგრაციასთან დაკავშირებული მზარდი შეშფოთების ფონზე.

ნატოს გაერთიანებული ძალების სარდალმა ევროპაში ადმირალმა ჯეიმს სტავრიდისმა საქართველოს ჯარისკაცების მოქმედებას ავღანეთში მაღალი შეფასება მისცა. მართლაც, ქართველი ჯარისკაცები ავღანეთში, ერთ-ერთ სახიფათო უბანზე, თავგანწირვით მოქმედებენ. 25 აგვისტოს, როდესაც ნატოს უმაღლესი რანგის სამხედრო მოხელე საქართველოში იმყოფებოდა, ავღანეთში კიდევ ერთი ქართველი ჯარისკაცი დაიღუპა, თუმცა საქართველოს სამხედრო უწყებამ ინფორმაცია ჯარისკაცის დაღუპვის შესახებ კვლავ დიდი დაგვიანებით გაავრცელა, რითაც ძალაუნებურად ჩრდილი მიადგა დაღუპული მეომრის ხსოვნას.

ქართველი სერჟანტი რეზო ბერიძე რიგით მე-10 ქართველი ჯარისკაცია, რომელიც სამხედრო ამოცანის შესრულების დროს დაიღუპა ავღანეთში. ინფორმაცია ჯარისკაცის დაღუპვის შესახებ, როგორც ყოველთვის, ამჯერადაც ძუნწია. სამხედრო უწყების ინფორმაციაში ვკითხულობთ, რომ უმცროსი სერჟანტი ბერიძე ჰელმანდის პროვინციაში პატრულირებისას, თალიბების თავდასხმის დროს მიღებული ჭრილობის შედეგად გარდაიცვალა. თანაც, თავდაცვის სამინისტრომ ჯარისკაცის დაღუპვის შესახებ ინფორმაცია გაავრცელა მხოლოდ 31 აგვისტოს, როცა სერჟანტი  სამშობლოში უკვე სამი დღის ჩამოსვენებული  იყო და  ოჯახის წევრები და ნათესავები მას ვანის რაიონის სოფელ ზეინდერში ჩუმად გლოვობდნენ. დამოუკიდებელ ქართულ ტელეკომპანია „მაესტროს“, რომელმაც ავღანეთში დაღუპული ჯარისკაცის შესახებ სიუჟეტის გაკეთება გადაწყვიტა, დაღუპულის ჭირისუფალმა უარი უთხრა პანაშვიდის გადაღებაზე, როგორც ერთ-ერთმა ნათესავმა განმარტა, სამხედრო უწყების შესაბამისი რეკომენდაციის შემდეგ.
„სავარაუდოდ, თავდაცვის სამინისტრომ მისცა მათ [ნათესავებს] რეკომენდაცია, რომ ამის შესახებ  ღიად არ ესაუბრათ. სახის არეში აქვს გამჭოლი ტყვიის ჭრილობები და, სავარაუდოდ, ეს არის სნაიპერის ნასროლი ტყვიით გარდაცვლილი.“

საქართველოს სამხედრო უწყება უშუალოდ არ უკრძალავს ჟურნალისტებს გადაიღონ ავღანეთში დაღუპული ჯარისკაცების დაკრძალვის ცერემონია, მაგრამ ამას დაღუპულის ჭირისუფლები აკეთებენ, ისევ და ისევ სამხედრო უწყების დაჟინებული თხოვნით. გავრცელებული ინფორმაციით, თავდაცვის სამინისტრო ძალიან ფრთხილობს, რომ ტელევიზიით გასულ სიუჟეტში არ მოხვდეს ისეთი ხმით ნატირალი, რომელიც საზოგადოებაში გაამძაფრებდა პროტესტს მთავრობის პოლიტიკის მიმართ და მცირე ხნით მაინც ჩააყენებდა ადამიანს დაღუპული ჯარისკაცის მშობლის მდგომარეობაში.

„ქართველი ჯარისკაცი უნდა ემსახუროს თავის ქვეყანას, დედიკო. არა, შვილო, ყველამ დაიცვას თავისი ქვეყანა.“

ასე დასტიროდა კაპრალ გიორგი ავალიანს მისი მშობელი დედა ვანის რაიონის სოფელ ციხესულორში. კაპრალი თებერვალში დაიღუპა ასევე ავღანეთის ჰელმანდის პროვინციაში. მას შემდეგ საქართველომ ავღანეთში კიდევ სამი ჯარისკაცი დაკარგა. უმცროსი სერჟანტი რეზო ბერიძე, როგორც ზემოთ ვთქვით, მეათეა. მისი დედაც, ალბათ, ასე დაიტირებდა საკუთარ შვილს და ამაში არაფერია გასაკვირი მაშინაც კი, როდესაც ქართველ ჯარისკაცებს ძალით მართლა არავინ გზავნის ავღანეთში და მათ შეგნებული აქვთ საკუთარი მოვალეობა, „მაღალი მისია“, რომელიც, როგორც ნორბერტ ვინერი ამბობდა, იმთავითვე გულისხმობს სიკვდილს ამ მოვალეობის შესრულებისას. მაგრამ რაოდენ ძნელიც უნდა იყოს, ჯარისკაცის დედის ამ ხმით ნატირალს ყური უნდა დაუგდოს საქართველოს პოლიტიკურმა ხელმძღვანელობამ, რომელიც,  პოლიტიკური ინტერესებიდან გამომდინარე, ჯარისკაცების ავღანეთში გაგზავნის რთულ გადაწყვეტილებას ღებულობს.

„ჩვენ გვყავდა მსხვერპლი ავღანეთში. ბოლო ჩვენი მებრძოლი ვანში გუშინ დავასაფლავეთ, როგორც იცით, ვინც იქ [ავღანეთში] ბოლოს დაიღუპა. მაგრამ უნდა გვესმოდეს, რომ შეიარაღებული ძალებისათვის ყველა ასეთი დანაკარგი - და ეს არის დანაკარგი ქვეყნისთვის და შეიარაღებული ძალებისათვის - უნდა იყოს საწინდარი უფრო მეტი გაძლირებისა, უფრო მეტი სულისკვეთების. და, საბოლოოდ, ჩვენ ყველა ერთ საქმეს ვემსახურებით.“

მიხეილ სააკაშვილმა ეს სიტყვები 1 მარტს ერთ-ერთი სამხედრო ნაწილის სასადილოში წარმოთქვა. ხოლო რაკი ავღანეთში საქართველოს 950 კაციანი ქვედანაყოფის ყოფნა მთავარსარდალმა „გაძლიერებისა და უფრო მეტი სულისკვეთების საწინდრად“ მიიჩნია, ივნისის დასაწყისში მიღებული იქნა გადაწყვეტილება, რომ ორჯერ გაიზარდოს ქართველი სამხედროების რაოდენობა ავღანეთში.  პრეზიდენტის ეს განცხადება საზოგადოებამ თავდაპირველად ნატოს წინაშე თავის მოწონების მცდელობად აღიქვა, თუმცა, მოგვიანებით, როდესაც მინისტრმა ახალაიამ პირადად უპატაკა თბილისის გადაწყვეტილება ბრიუსელს, გაირკვა, რომ საქმე ბევრად უფრო სერიოზულადაა:

„განვიხილეთ ავღანეთის ოპერაცია, მიმდინარე საკითხები. ჩვენი მონაწილეობა, როგორც მოგეხსენებათ, ორმაგდება [ავღანეთში]. ამავე დროს ტრენერები არიან წარგზავნილი, რომლებიც  მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ISAF-ის ოპერაციაში.“

საქართველოს პრეზიდენტმა, როგორც ყველა წინა შემთხვევაში, აღნიშნული გადაწყვეტილება მიიღო ერთპიროვნულად, პარლამენტთან და საზოგადოების წარმომადგენლებთან წინასწარი კონსულტაციების გარეშე. თუმცა ასეთი კონსულტაციები დიდი საკითხების გადაწყვეტისას წყლის ნაყვას წარმოადგენს „მტკიცე ხელისა“ და ერთპიროვნული მართვის სტილით ცნობილი საქართველოს პრეზიდენტისათვის.

მაგრამ ეს, ალბათ, ის შემთხვევაა, როდესაც სამხედრო კონტინგენტის გაორმაგება ავღანეთში აღემატება საქართველოს ხელისუფლების სურვილს და შესაძლებლობას. საიდუმლო არაა, რომ ქართულ კონტინგენტს ავღანეთისათვის წვრთნის და აიარაღებს ვაშინგტონი, რომელიც უზრუნველყოფს ქართული კონტინგენტის ტრანსპორტისა და ავღანეთში მათი შენახვის ხარჯებს. შესაბამისად, ავღანეთში დამატებითი ქართული სამხედრო ქვედანაყოფის გაგზავნის ბედი ახლა ვაშინგტონსა და ბრიუსელში წყდება, სადაც არა საერთაშორისო უსაფრთხოების ძალების გაზრდაზე, არამედ მათ თანმიმდევრულ შემცირებასა და გამოყვანაზე ფიქრობენ.

რაც უფრო ცოტა დრო რჩება ეკონომიკის სამინისტროს მიერ გამოცხადებული აუქციონის დახურვამდე, მით უფრო მრავლდება ამ პროცესთან დაკავშირებული კითხვის ნიშნები. სწორედ 18 ივლისს დაწყებულმა ინტერნეტაუქციონმა უნდა გამოავლინოს ახალი კომპანია, რომლის 4-წლიან მმართველობაშიც გადავა შპს ”ალფა-კომის” სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული 100-პროცენტიანი წილი, ანუ თბილისის ანძა და მასთან დაკავშირებული სხვა ობიექტები. მედიასივრცეში გაჩნდა შიში, რომ ამ ნაჩქარევი და ბუნდოვანი პროცესების უკან მეტად არასახარბიელო პერსპექტივები იმალება მაუწყებლებისთვის, თუმცა ეკონომიკის სამინისტროს თვალთახედვით, პროცესი სათანადოდ გამჭვირვალეა.

ეკონომიკის სამინისტროს მიერ გამოცხადებული ინტერნეტაუქციონი, რომელმაც შპს ”ალფა-კომს”, ასე ვთქვათ, შემცვლელი უნდა გამოუძებნოს, 1 აგვისტოს 17 საათზე დაიხურება. ცნობილია, რომ ”ალფა-კომი”, რომელსაც 4 ივლისამდე ”საქართველოს ტელერადიოცენტრი” ერქვა, თბილისის 274-მეტრიან სატელევიზიო ანძასთან ერთად, ექსპლუატაციას უწევს 30-ზე მეტ  მცირე ზომის ანძას საქართველოს რეგიონებში. სიხშირეებთან დაკავშირებულ სხვა სერვისებთან ერთად, კომპანია ემსახურება 30-ზე მეტ რადიო და 16 ტელეკომპანიას.

თუმცა მართვის უფლებით გადასაცემი საწარმოს პროფილი არ კონკრეტდება ინტერნეტაუქციონის ვებგვერდზე გამოქვეყნებულ განცხადებაში, რაც გაუგებარ სიტუაციას ქმნის ბევრისთვის და მათ შორის არის, მაგალითად, ტელეკომპანია ”კავკასიის” ხელმძღვანელი ნინო ჯანგირაშვილი.

”ამ ინფორმაციით, რაც საიტზე დევს, ვერ მიხვდები, ანძაზეა ლაპარაკი თუ, მაგალითად, სახინკლეების ქსელზე. ამის შესახებ საერთოდ არაფერი არ წერია. ინვესტორის შეცდომაში შემყვანი ინფორმაციაა ეს”, - უთხრა რადიო თავისუფლებას ნინო ჯანგირაშვილმა, რომელმაც, როგორც ანძის მმართველობით დაინტერესებულმა პოტენციურმა ინვესტორმა, დიდი მცდელობის მიუხედავად, ვერანაირი დამატებითი ინფორმაცია ვერ მიიღო ეკონომიკის სამინისტროდან. შესაბამისად, ჯანგირაშვილი ვარაუდობს, რომ პროცესი შეგნებულად არის გაუმჭვირვალე და რომ ხელისუფლება ანძის გადაცემას თავისი ახლობელი პირებისთვის აპირებს.

აუქციონის განაცხადში მართლაც არანაირი ინფორმაცია რომ არ არის შეტანილი მართვის უფლებით გადასაცემი ობიექტის პროფილის შესახებ, ეს თვალშისაცემია „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ წარმომადგენლის, ნინო კაპანაძისთვისაც, თუმცა ის რადიო თავისუფლებასთან საუბრისას ყურადღებას ასევე ამახვილებს ახალი მმართველის გაურკვეველ უფლებებზე:

”აუქციონში მონაწილე პირებისთვის გაურკვეველია, თუ რა უფლება-მოვალეობები ეკისრებათ მათ. მანამდე მაუწყებლობის შესახებ კანონით ევალებოდა ”ტელერადიოცენტრს”, ანუ ამჟამად უკვე "ალფა-კომს", რომ მას მოეხდინა მაუწყებელთა არადისკრიმინაციული დაშვება და ტარიფების გამოანგარიშება კონკრეტული მომსახურებიდან. მაგრამ ამ აუქციონის პირობებში არ არის მითითება, რომ საწარმოს ახალმა მმართველმა უნდა უზრუნველყოს იმავე უფლების გატარება.”

აუქციონის განაცხადთან დაკავშირებული კონკრეტული შენიშვნებისა და კითხვის ნიშნების მიუხედავად, ამ თემაზე ზოგადი კომენტარით შემოიფარგლა 26 ივლისს ეკონომიკის მინისტრი ვერა ქობალია:

”პროცესი არის მთლიანად გამჭვირვალე, აუქციონის მეშვეობით ხდება და ნებისმიერ კომპანიას აქვს საშუალება, რომ მიიღოს მონაწილეობა ამ აუქციონში. საჭირო ინვესტიციის ოდენობა არის 12 მილიონი. და ნებისმიერ კომპანიას, რომელიც იტყვის, რომ გააუმჯობესებს სერვისს და ახალ ტექნიკას შემოიტანს, მმართველობა გადაეცემა 4 წლით.”

ანძის ახალი მმართველისთვის გადაცემაში თავისთავად არაფერია უკანონო და ეს საკითხი აბსოლუტურად არავის შეაწუხებდა, თუკი ხელისუფლებასა და მედიას შორის იქნებოდა შესაბამისი ნდობა, - ამბობს რადიო თავისუფლებასთან საუბრისას ექსპერტი ეკონომიკის საკითხებში დემურ გიორხელიძე. ის დიდწილად სწორედ ნდობის დეფიციტს აბრალებს მედიასივრცეში წარმოშობილ შიშს, რომ ხელისუფლებას მფლობელიც წინასწარ ჰყავს შერჩეული და რომ ახალი კერძო კომპანია მაუწყებლებს ძველ დავალიანებებს ცუდად გაუხსენებს:

”კერძო სტრუქტურა, პირველ რიგში, დებიტორული დავალიანების ამოღებას დაიწყებს სასამართლოს მეშვეობით. და მას შეუძლია სანქციები გაატაროს და შეუწყვიტოს მაუწყებლობა ამა თუ იმ კომპანიას. ანძის ბიზნესი უფრო სოციალური და პოლიტიკური დატვირთვის ბიზნესია... ამ ქვეყანაში, სადაც ყველაფერი პრობლემაა, ფინანსური პრობლემების გამო მაუწყებლები დაკეტო, ამას ვერავინ ვერ გაამართლებს...”

ამასთან დემურ გიორხელიძე სვამს შეკითხვას, რატომ გადაწყვიტა სახელმწიფომ ანძისთვის ახალი მმართველის გამოძებნა ახლა, როდესაც ტელეკომუნიკაციათა საერთაშორისო კავშირის მიერ შემუშავებული გეგმის მიხედვით, საქართველო 2015 წლის 1 იანვრისთვის უკვე გადასული უნდა იყოს ციფრულ მაუწყებლობაზე. ექსპერტისთვის გაუგებარია, რა აზრი აქვს, რომ ახალმა მმართველმა 4 წლის მანძილზე 12 მილიონი დახარჯოს აღჭურვილობაზე, რომელიც ციფრულ მაუწყებლობაზე გადასვლის შემდეგ აბსოლუტურად გამოუსადეგარი იქნება. დიდი მცდელობის მიუხედავად, ამ შეკითხვაზე პასუხის მოძიება რადიო თავისუფლებამ სახელმწიფო უწყებებში ვერ მოახერხა. ხოლო ტელეკომპანია „კავკასიის“ ხელმძღვანელის ნინო ჯანგირაშვილის ვარაუდით, ანძისთვის ახალი მმართველის გამოძებნის ამჟამად მიმდინარე პროცესი სწორედაც რომ ციფრული მაუწყებლობის ხანისთვის დიდი მონოპოლიის შექმნას უკავშირდება:

”ჩაიგდებენ ხელში მთელ ამ ინფრასტრუქტურას, შემდეგ იქ ნელ-ნელა დაამონტაჟებენ ციფრულ ყველაფერს და შემდეგ უკვე, როცა ციფრულზე გადასვლის დრო მოვა, მერე გვეტყვიან  - აი, აგერ არის ტექნიკური ნაწილი, აგერ არის ყველაფერი და მიდით ახლა, იქირავეთ...”

ნინო ჯანგირაშვილი ამბობს იმასაც, რომ, როგორც არ უნდა დასრულდეს  ანძის აუქციონი, ის ამ საკითხთან დაკავშირებით აუცილებლად მიმართავს სასამართლოს.

ჩამოტვირთეთ pdf ფაილი

ჩამოტვირთეთ pdf ფაილი

ჩამოტვირთეთ pdf ფაილი

ჩამოტვირთეთ pdf ფაილი