ლაშა ტუღუში: ”ხშირად მომისმენია მაღალი რანგის ხელისუფალთაგან - ეკონომიკა მივცეთ რუსეთს და პოლიტიკურად ორიენტირებული ვიყოთ დასავლეთზე...”

დიდი მადლობა!
მშვიდობა და წარმატებები მოგცეს ღმერთმა!

თუ მყყღებთ: ბატონყ ლაშა ტუღუშყს და მოარულყ აზრყს დასაზუსტებლად შეყძლება ყთქვას რომ ყს რასაც უძახყან გამსახურდყას დროს საქართველოს სამოქალაქო ომს სყნამდვულეშყ ყყო საკავშყრო,საბჭოთა კავშყრყს მასშტაბყთ მყმდყნარე სამოქალაქო ომყს ნაწყლყ საქართველოს ტერყტორყაზე საბჭოთა კავშყრყს მასშტაბყს სუბყექტებყს თუ,გნებავთ სტრუქტურებყს მონაწყლეობყთ. საქართველოს მთავრობყს სახლყსათვყს ( რასაც ტენდენცყუყრად
"გამსახურდყას ბუნკერს უძახყან) გამართულ ბრძოლაშყ,,მაგალყთად ერთყს მხრყვ ყყო 1990 წელს არჩეულყ საქართველოს ხელყსუფლებყს ძალებყ და მეორეს მხრყვ კყ ძყრყთადად საბჭოთა სამხედრო მანქანყს სპეცყალურყ ნაწყლებყს და საბჭოთა მაფყყს კოალყცყა. დაახლოებყთ ყგყვე სურათყ ყყო სამეგრელოშყ და გარკვეულ პერყოდშყ აფხაზეთშყც,ამას ვერ დაერქმევა საქართველოს სამოქალაქო ომყ,ეს საბჭოთა კავშყრყს მასშტაბყს სამოქალაქო ომყ რომლყს ერთყ მხარეც ყყო 1990 წლყს ხელუსუფლება და მეორე მხარყს მთავარყ დამრტყმელყ ძალა ყყო კრემლყს ხელქვეყთყ ძალებყ. დახასყათებას აქვს ძალყან დყდყ მბყშვნელობა. ეს არ ყოფყლა "საქართველოს კომპარტყყს" ცკ-ს წევრყ ელდარ შენგელაყას თუ რევაზ ჩხეყძეს და "მრგვალ მაგყდას" შორყს გამართულყ სამოქალაქო ომყ ან სამეგრელოს ბრძოლა დანარჩენ საქართველოსთან. ეს ყყო 1990 წელს ჯერ კყდევ საბჭოთა პურობებშყ პყრველ დემოკრატუყლ არჩევნებშყ (1921 წლყდან) არჩეულყ ხელყსუფლებყს ბრძოლა როსტოვყს სპეცნაზთან საბჭოთა კავშყრყს ფლოტთან და აწ მგონყ გარდაცვლყლყ ყაპონჩყკყს კოლეგებთან რომელთა მოქმედებყს არეც დყდად სცდებოდა საქართველოს საზღვრებს და ამდენად ყყსყნყ ვერ ჩაყთვლებყან საქართველოს შყდა სუბყექტებად. ეს ყყო საბჭოთა კავშურშყ მყმდყნარე სამოქალაქო ომყ რომელშყც საბჭოთა კავშყრმა დაამარცხა 1990 წელს არჩეულყ საქართველოს ხელყსუფლება. ამ ცხელ და სყსხლყსმღვრელ ომს კყ წყნ უძღოდა , ნაკლებად სყსხლყსმღვრელყ,მაგრამ საშყნლად დაძაბულყ ცყვყ ომყ რომლყს კრემლყსთვყს სასარგებლო მსოფლყო მასშტაბყს რუპორებყ ყყო მსოფლყოს უამრავ ენაზე გამომავალყ მოსკოვურყ გაზეთყ "მოსკოვსკყე ნოვოსტყ", შემდეგ,ვთქვათ,"ლყტერატურნაყა გაზეტა" და მსგავსყ გამოცემებყ რაც სპობდა ყველანაყრყ რეფორმყსათვყს აუცყლებელ ატმოსფეროს. ყსმოდა ხმებყ რომ მანეთყანყ პყრუ არყს სამშობლოს ღალატყ ყმყტომ რომ ყს ამდყდრებს თათარ ქალებს და ღუპავს ქართველ ერსდა ამყტომ აუცყლებელყა დემოკრატყულყ რევოლუცყა. ყველყვე ამყს შედეგად 1990 წელს არჩეულყ ხელყსუფლებყს დამხობყს შემდეგ შედეგად მყვყღეთ წყნეთშყ,მთავრობყს სახლებთან ღორებყს მყერ დაღრღნყლყ ახალშობყლყ ბავშვყ და დანარჩენყ კარგად ცნობყლყ "მშვენყერება"... ეხლა ამოვდყვართ აყ ამ მდგომარეობყდან. ძველყს გახსენება და ანგარყშსწორებებყ ყმ დროს როდესაც 1990 წელს არჩეულყ ხელყსუფლებყს დამამხობელყ მთავარყ ძალებყ თბყლყსყდან ორ ნაბყჯშყ არყან დაუშვებელყ და დამღუპველყ მგონყა. უნდა ვეძებოდ ერთად გამოსავალყ სამწუხაროდ ბევრად უფრო უარესყ პყრობებყდან ვყდრე ეს 1990 წელს ყყო. უღრმესყ პატყვყსცემყთ და მოწყწებყთ. გამოსავლად არ მყმაჩნყა აგრესორყს წყნაშე კაპყტულაცყყს გამოცხადება და საქართველოს მარბყელებთან სამოკავშყრეო ხელშეკრულებებყს გაფორმება. ალბათ ძლყერყ სურვყლყს შემთხვევაშყ სხვა გზყს ნახვა შეყძლება. ერთ-ერთყ ლამაზყ ფრანგულყ ანდაზყს თანახმად სურვყლყ ძალაა...

დიდი მადლობა მოწვევისთვის. ძალიან საინტერესო შეკითხვებზე მომიწია პასუხის გაცემა. მართალი გითხრათ, გული დამწყდა, რომ ვერ გავეცი პასუხი ძალიან საინტერესო კითხვებს. შევეცდები, მათაც ვუპასუხო. ჩვენი კითხვა–პასუხიდანაც ჩანს, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია სოციალური ქსელების არსებობა, როგორი აქტუალურია სამოქალაქო ჟურნალისტიკა. მე კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ ჩვენი საზოგადოება არის უაღრესად ინფორმირებული, გონიერი და უსწრებს პოლიტიკურ ელიტებს. მადლობა მინდა კიდევ ერთხელ გითხრათ ძალიან საინტერესო შეკითხვებისათვის.

"მისტალის" მიყიდვამ კითხვები და გარკვეული პროტესტი გააჩინა თვითონ ნატოს წევრ ქვეყნებს შორისაც. ამიტომ, ეს საკითი სცილდება რუსულ–ქართულ ურთიერთობებს, მათ შორის, საქართველოს იმიჯს. ეს არის საკმაოდ რთული და მრავალმხრივი თემა, რაც დაკავშირებულია ზოგჯერ საფრანგეთის სფეციფიკურ დამოკიდებულებასთან რუსეთის მიმართ; დაკავშირებულია აგრეთვე "ახალი ევროპის" ქვეყნების დამოკიდებულებასთან და შიშებთან რუსეთის სახელმწიფოს მიმართ; შეერთებული შტატების დამოკიდებულებასთან დიდ ევრაზიულ სივრცეში მიმდინარე პროცესებთან და ასე შემდეგ. ამიტომ, მარტივი პასუხის გაცემა შეუძლებელია.

რა ვითარებასაც თქვენ აღწერთ, ეს არის ტიპური პოლიტიკური კორუფცია. ძალიან მძიმე საყურებელია, როგორ ფინანსდება სხვადასხვა რეგიონში მავნებლობა. მე მგონია, რომ ასეთი ქმედებისთვის პასუხი ბევრს მოეთხოვება. ჩვენ ვიცით ფაქტები, როდესაც რეგიონებში კორუფციულ საქმიანობაში ჩართულები არიან თვითმმართველობების და ადგილობრივი მმართველობის თანამდებობის პირები. ისინი თავისი პოლიტიკური გავლენის გამოყენებით აიძულებენ სხავდასხვა ორგანიზაციისა და დაწესებულების ხელმძღვანელებს ადგილობრივი ფინანსების უკანონო ხარჯვას.

პირველი: უნდა შექმნას პლატფორმა, რაც გულისხმობს გამართულ პროგრამულ დოკუმენტებს, რომელიც იქნება სერიოზულად მომზადებული, საიდანაც ჩვენ დავინახავთ, რეალურად რა უნდა ამა თუ იმ პარტიას. მეორე: გუნდი, რომელიც ასევე იქნება მათი სავიზიტო ბარათი. ამის გაკეთება ძალიან მნიშვნელოვანია. ვფიქრობ, შეცდომაა ის, რომ ჩვენი პოლიტიკოსები ხშირად ამბობენ, რომ ხალხს პროგრამა არ აინტერესებს. ასევე ვფიქრობ, რომ ამის მიზეზი არის არა ის, რომ ხალხს პროგრამა არ აინტერესებს, არამედ ის, რომ პოლიტიკოსები არიან ძალიან ზარმაცები. მათ ეზარებათ ქაღალდთან მუშაობა. ისინი ხშირად არსებობენ ერთი სატელევიზიო კამერის გამოჩენიდან მეორე სატელევიზიო კამერის გამოჩენამდე. ჩვენ შეგვიძლია გავიხსენოთ უამრავი მოვლენა, რომლის შეფასება ვერ მოვისმინეთ სხვადასხვა ოპოზიციური პარტიის მხრიდან. მაგალითად, არ დამავიწყდება აგვისტოს ომის წინ გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრის – შტაინმაიერის – ვიზიტი, რომელმაც საქართველოში ჩამოიტანა კონფლიქტის მოწესრიგების კონკრეტული სამოქმედო გეგმა. ოპოზიციის უდიდესი ნაწილის პასუხი იყო სიჩუმე.

მე მზად ვარ, ასეთი ტიპის განცხადება გამოვაქვეყნოთ ჩვენი გაზეთის ფურცლებზე.

ჩვენი დამოუკიდებლობის ერთ–ერთი მიზეზი არის სწორედ ის, რომ ჩვენ დიდი ხანია ვსაქმიანობთ ეთიკური ნორმების გათვალისწინებით. მე, ბუნებრივია, მხარს ვუჭერ იმ ინიციატივასაც, რომლის თაობაზე თქვენ მეკითხებით. რაც შეეხება დამოუკიდებლობის საიდუმლოს, ალბათ, ფორმულა მარტივია: ჩვენ ვმუშაობთ თავდაუზოგავად და პატიოსნად ვასრულებთ ჩვენს მოვალეობებს. იმიტომ, რომ გვიყვარს ჩვენი საქმე.

მე ვფიქრობ, დიმიტრი გელოვანი არ გვჭირდება. ჩვენ არ გვჭირდება ძებნა ქარიზმატული ლიდერებისა, რომლებიც ერთი ხელის მოსმით გადაატრიალებენ მთებს და ჩვენს მაგივრად გააკეთებენ ყველაფერს. ჩვენ გვჭირდება ჩვეულებრივი, პასუხისმგებლობის მქონე პოლიტიკოსები, რომლებიც იმუშავებენ და მათ მოვალეობებს შეასრულებენ.

ჩემთვის ცნობილი იყო, რომ ნოღაიდელს ჰქონდა ინტერესი "მაესტროს" წილის შეძენისა. ეს ხდებოდა დაახლოებით ერთი წლის წინ. ჩემი ინფორმაციით, იმ დროს შეთანხება ვერ შედგა. მას შემდეგ "მაესტროში" მნიშვნელოვან პოზიციას იკავებს ბატონი ეროსი კიწმარიშვილი. ამის იქით მე მიჭირს რაიმე დასკვნის კეთება, ვინაიდან სხვა ინფორმაცია არ გამაჩნია.

გამომდინარე რესპუბლიკელებისა და "ახლების" პოზიციებიდან, მათი მრწამსიდან და მათი პარტიული ისტორიიდან – აბსოლუტურად ლოგიკური იყო ნოღაიდელის მისამართით გაკეთებული შეფასებები და ლოზუნგი – ყველა მინუს ერთი. თუმცა, ოპტიმალური გამოსავალი იქნება მაქსიმალური კონსოლიდაცია ოპოზიციური ფლანგისა. კონსოლიდაცია არ გულისხმობს მთელი ოპოზიციის არჩევნებში გამოსვლას ერთიანი სიით. კონსოლიდაცია გულისხმობს სხვადასხვა ტიპის ერთობლივ აქტივობებს. მთავარი ამოცანა დღეს არის შეჯერება ლიდერთან დაკავშირებით. მეორე: გუნდი, რომელიც იქნება მრავალპარტიული, მაგრამ საკითხების დიდი სპექტრით, საერთო პროგრამით აღჭურვილი, იმ შემთხვევაში, თუ ასეთი ლიდერი იქნება ალასანია, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მან მოახერხოს მის ძველ პარტნიორებთან – რესპუბლიკელებთან და "ახლებთან" საერთო ენის გამონახვა იმისათვის, რომ დამაჯერებელი იყოს მისი ლოზუნგი "გავერთიანდეთ!". თუ ის ვერ მოახერხებს ძველ პარტნიორებთან შეთანხმებას, საზოგადოებას გაუჭირდება დაჯერება, რომ ის არის გაერთიანებული ოპოზიციური ძალების ლიდერი.

ძალიან საინტერესო და რთული შეკითხვაა. დავიწყებ წარმატებით. გამსახურდია იყო საქართველოს პრეზიდენტი, რომლის ხელისუფლებაში მოსვლის შედეგი მნიშვნელოვანწილად გახდა საქართველოს დამოუკიდებლობის მიღება. პრეზიდენტმა გამსახურდიამ, მის თანამოაზრეებთან ერთად, ძალიან ღირებული წვლილი შეიტანა ამის მიღწევაში. რაც შეეხება შევარდნაძეს, მისი პრეზიდენტობის პერიოდში ქვეყანა იძენს სახელმწიფოს სუსტ, მაგრამ გარკვეულ კონტურებს. ამავე დროს ხორციელდება ძალიან მნიშვნელოვანი გეოეკონომიკური პროექტები: გაზსადენები, ნავთობსადენები – ბაქო–თბილისი–ჯეიჰანი; ბაქო–თბილისი–ერზერუმი... იწყება საქართველოს ინტეგრაციის პროცესი ევროატლანტიკურ სივრცეში. საქართველო ხდება საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრი (გაერო, ეუთო...). რაც შეეხება პრეზიდენტ სააკაშვილს, ალბათ, მისი წარმატება უკავშირდება სახელმწიფოს ადმინისტრაციული ფუნქციების ეფექტურობის გაზრდა – რაც დაკავშირებულია კორუფციის დონის შემცირებასთან, სხვადასხვა ინფრასტრუქტურული პროექტის განხორციელებასთან და ა.შ. მისი პრეზიდენტობის გარკვეული პერიოდი დაკავშირებულია საქართველოს ევროანტლანტიკურ სივრცეში ინტეგრაციის გაღრმავებასთან. მნიშვნელოვანია ბიუჯეტის ზრდა სააკაშვილის პრეზიდენტობის პერიოდში. წარუმატებლობები: გამსახურდიას ხელისუფლებას ახასიათებდა რადიკალიზმი, ხშირ შემთხვევაში, განსხვავებული პოზიციების მქონე ადამიანების მიუღებლობა. ობიექტური და სუბიექტური მიზეზებიდან გამომდინარე, გაღრმავდა დაპირისპირება საზოგადოებაში, რასაც მოჰყვა სისხლისღვრა და სამოქალაქო ომი. იმ დროს საქართველო არ აღმოჩნდა მზად ღრმა დემოკრატიული რეფორმების დასაწყებად. თუმცა, უნდა ითქვას, რომ გამსახურდიას ხელისუფლება იყო ძალიან ხანმოკლე და საკმაოდ რთული იყო – ბევრი ფაქტორიდან გამომდინარე – მას სერიოზული ძვრებისთვის მიეღწია. შევარდნაძის პერიოდი: მთავარი შეცდომა იყო ის, რომ შევარდნაძე აღმოჩნდა ომში, ძმათა შორის დაწყებულ სისხლისმღვრელ ომში, რასაც მოჰყვა აფხაზეთზე ფაქტობრივი კონტროლის დაკარგვა, მრავალრიცხოვანი მსხვერპლი, დიდი სიძულვილი, ასობით ათასი დევნილი, ომით დანგრეული ეკონომიკა. ერთ–ერთი შედეგი იყო საქართველოს დამამცირებელი ფორმით დაბრუნება დსთ–ში. მის სახელისუფლო პერიოდს ახასიათებს ტოტალური კორუფცია, სახელმწიფოს არაეფექტური მართვა, ადამიანის უფლებების მასშტაბური დარღვევები, ქართული მოსახლეობის ემიგრაცია სხვადასხვა ქვეყანაში, გაჩანაგება ქვეყნის მატერიალური რესურსების. რაც შეეხება სააკაშვილს. მის მიმართ იყო დიდი მოლოდინი – რომ იგი მოახდენდა ქვეყნის მოდერნიზაციას, დემოკრატიული თვალსაზრისით. ამის მაგივრად, მან დაამძიმა ვითარება დემოიკრატიის თვალსაზრისით და ხელისუფლებაში მოსვლისთანავე კონსტიტუციაში შეიტანა ცვლილებები, რითიც გაიძლიერა ისედაც დიდი უფლებები. მან კორუფციასთან და დანაშაულთან ბრძოლა გადააქცია დიდ სანახაობად, რასაც მოჰყვა ზოგიერთ შემთხვევაში ტრაგედიები, ადამიანის სიცოცხლის ხელყოფა, ქონებრივი უფლებების დარღვევა და ბევრი კვალიფიცური ადამიანის (საჯარო მოხელის) განდევნა სამსახურებიდან, სასამართლო სისტემის მეტი პოლიტიზაცია, საზოგადოების გახლეჩა თაობების მიხედვით, რაც ნიშნავს საშუალო ასაკის და ხანდაზმული ადამიანების "ჩაგვრას". სააკაშვილის ხელისუფლებას ახასიათებს ქონების არამართლზომიერი გადანაწილება, მედიის შეზღუდვა, ელიტური კორუფცია. ძალიან სერიოზულ პრობლემად იქცა აგვისტოს ომი, რომელშიც საქართველო აღმოჩნდა ჩათრეული და რასაც მოჰყვა მსხვერპლი, ქართული მოსახლეობის ეთნიკური წმენდა და საქართველოს საერთაშორისო იმიჯის მკვეთრი გაუარესება.

პორველ რიგში, ეს არის პოლიტიკური საკითხი. ჩვენ უნდა შევცავლოთ, გავაჯანსაღოთ პოლიტიკური გარემო ქვეყანაში. რაც გულისხმობს ისეთ პოლიტიკურ ვითარებას, როდესაც ხელისუფლება ასეთნაირად – როგორც დღეს ხდება – არ ერევა მედიის საქმიანობაში. აქვე მინდა ვთქვა, რომ ძალიან მნიშვნელოვანია სხვა მედიების განვითარებაც – პირველ რიგში, ეს ეხება ბეჭდურ მედიას. ჩვენ გვჭირდება მედიაპლურალიზმი. ანუ ჩვენ გვჭირდება არა ერთი აზრი, არამედ, განსხვავებული ბევრი აზრი, მათ შორის, გადმოცემული სხვადასხვა ფორმით. სხვადასხვა ფორმაში ვგულისხმობ ინფორმაციის ხასიათს. ის უნდა მიეწოდებოდეს მომხმარებელს, როგორც ვიზუალური საშუალებებით – ტელევიზიებით – აუდიო საშუალებებით – რადიოთი – ასევე, ბეჭდვითი საშუალებებით – გაზეთებითა და ჟურნალებით. საგაზეთო ინფორმაცია, გაზეთის სპეციფიკიდან გამომდინარე, უფრო ღრმა არის, აქვს გრძელვადიანი ეფექტის მიღწევის შესაძლებლობა, რაც ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია პრობლემის გააზრებისას. მესმის, რომ ეს პრობლემა გვაწუხებს დღეს და ეს ძალიან მტკივნეული თემაა. თუმცა, ძნელია თქვა რეცეპტი, რომელიც ერთი ხელის მოსმით, პოლიტიკური გადაწყვეტილებების გარეშე შეცვლიდა არსებულ ვითარებას. რაც შეეხება გარკვეულ მოქმედებებს, ეს მნიშვნელოვანია, თუ ჩვენ აქტიურად გავაპროტესტებთ სხვადასხვა საშუალებებით იმ უმსგავსობებს, რასაც ვხედავთ მედიით. პროტესტის სხვადასხვა ფორმა არსებობს, არაკონტროლირებული ტელევიზიების მეშვეობით გამოთქმიდან დაწყებული, საგაზეთო პუბლიკაციებითა თუ საჯარო საპროტესტო აქციებით დამთავრებული. ყველამ უნდა იცოდეს, რომ ადრე თუ გვიან მოუწევთ პასუხის გაცემა იმ კითხვებზე, რომლებიც აუცილებლად გაჩნდება მათ მიმართ.

ძირითადი მიზეზი არის ის, რომ ხელისუფლება აკონტროლებს მედიის მნიშვნელოვან ნაწილს. არსებობს დღეს პირობითი დაყოფა მედიაში: სახელისუფლო მედია, რომელიც არის პრივილეგირებულ მდგომარეობაში, რაც გულისხმობს რეკლამებს, გულისხმობს მაღალ ხელფასებს ჟურნალისტებისთვის და ათას პრივილეგიას. მეორე – არაპრივილეგირებული მედაა, რომელიც არის პატარა – მოცვის თვალსაზრისით – რეკლამით, ხელფასით და დაცულობის ხარისხით. ამიტომ, მედიის აქტივობაც შესაბამისია. ჩვენ ბევრი რამ გვაქვს შესაცვლელი – კანონმდებლობა, სასამართლო პრაქტიკა (მედიის პროტესტებთან დაკავშირებით – მედიას შანსი არ აქვს მოგების, თუ ასაჩივრებს სასამართლოში ადმინისტრაციული ორგანოების უარს საჯარო ინფორმაციის გაცემასთან დაკავშირებით). შესაცვლელია პრაქტიკა, როდესაც ხელისუფლებისთვის სახიფათო და ურჩი მედიის მესაკუთრე იცვლება ვიღაცის ძალისმიერი გადაწყვეტილების საფუძველზე. ცხადია იგულისხმება ხელისუფლება. ასევე, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მედიის მესაკუთრეების სახელები და გვარები იყვნენ ცნობილი საზოგადოებისთვის, რადგან მედიას აქვს დიდი ძალა და უნდა ვიცოდეთ, ვინ დგას ამა თუ იმ მედიაორგანიზაციის უკან. ძირითადად ეს ფაქტორებია, რომელთა გამოც მედია ვერ ასრულებს "მეოთხე ხელისუფლების" ფუნქციას.

ოპოზიცია ეძებს გზებს, თუ როგორ არ დამარცხდეს ისევ. ისინი კარგად აცნობიერებენ, რომ სერიოზული კონსოლიდაციის გარეშე მათი დამარცხება გარდუვალია. ამავე დროს, კონსოლიდაცია და გაერთიანება ძალიან მტკივნეული და რთული პროცესია, ვინაიდან ეს გულისხმობს ლიდერის გამოკვეთას, ამავე დროს, ეს გულისხმობს ადგილების გადანაწილებას, როგორც საარჩევნო სიებში რაოდენობრივი თვალსაზრისით, ასევე უპირატესი ადგილების თვალსაზრისითაც. მე ვგულისხმობ, რამდენად მაღლა იქნება სიაში ამა თუ იმ პარტიის წარმომადგენელი. პრობლემა არის ის, რომ ძნელია ობიექტურად შეაფასო საკუთარი შესაძლებლობები. და ამის კეთება, "რატომღაც" განსაკუთრებით უჭირთ პოლიტიკოსებს. ჩვენ გვჭირდება ცვლილებები, რაც, პირველ რიგში, გულისხმობს პოლიტიკური ბალანსის ცვლილებას. ცუდია, როდესაც ერთი პარტია ფლობს პოლიტიკური ძალაუფლების უდიდეს ნაწილს. ეს ვითარება, პოლიტიკური სტატუს–ქვო აუცილებლად შესაცვლელია და ამიტომაც მნიშვნელოვანია ის, რომ: გამოიკვეთოს ლიდერი, გამოიკვეთოს პოზიტიური გუნდი – რაც გულისხმობს სერიოზულ პროგრამულ პოტენციალს, ამავე დროს, კრიტიკულ პოტენციალს არსებული ხელისუფლების მიმართ. სამწუხაროდ, ჩვენ ვერთიანდებოდით ყოველთვის ვიღაცის წინააღმდეგ და იყო სულერთი, თუ ვინ მოვიდოდა არასასურველი ლიდერის ნაცვლად. თუ გვინდა, გამოვიდეთ მოჯადოებული წრიდან, ეს ფორმულა უნდა შევცვალოთ. ანუ უნდა ვიფიქროთ არა იმაზე, თუ ვინ შევცვალოთ, არამედ იმაზეც, თუ ვისით შევცვალოთ და პოლიტიკა, თუ ის ცუდია, რომელი პოლიტიკით შევცვალოთ. ვფიქრობ, რომ პროცესში იგრძნობა ორი მიმართულება: ერთი არის ინერცია, რომელიც ძალიან ჰგავს წინა პროცესებს და მეორე არის მცდელობა, ამავე დროს, იმ ახალი, სწორი ტენდენციებისაც.

პირიქით, მადლობა თქვენ, რომ ასეთ საინტერესო მასალებს გვიგზავნით. რაც შეეხება გამჭვირვალეობას და სამოქალაქო ჟურნალისტიკის როლს, რა თქმა უნდა, როლი ძალიან დიდია, მით უმეტეს, ამ საუკუნეში, როდესაც ინფორმაცია გახდა ძალიან სწრაფი, გადაცემისა და მიღების თვალსაზრისით. ამან გაზარდა კომუნიკაციების შესაძლებლობები, შეიქმნა სოციალური ქსელები, სადაც ძალიან დიდი რაოდენობით ადამიანს შეუძლია მიიღოს მონაწილეობა, რაც მნიშვნელოვანია. ამავე დროს, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება პრიოფესიული ჟურნალისტიკის ხარისხი და თავისუფლება მის საქმიანობაში. ვინაიდან ჟურნალისტი არის ადამიანი, რომელმაც იცის პროფესიულად ფაქტებთან ურთიერთობა – მოპოვება, დამუშავება და მიწონება. ეს არის მისი პური, მისი საქმე. ამიტომ, ჩვენ უნდა განვვითარდეთ ორი მიმართულებით: ერთი – ჟურნალისტური პროფესიონალიზმი და მეორე – მაქსიმალური ხარისხი დამოუკიდებლობისა. რაც გულისხმობს როგორც სამართლებრივი გარემოს გაუმჯობესებას, ასევე პოლიტიკური გარემოს გაჯანსაღებას, განათლების სისტემის რეფორმას – მედიის სწავლების მიმართულებით და კიდევ მრავალ მნიშვნელოვან საკითხს. საბოლოოდ, ეს დაკავშირებულია ჩვენს ნებასთან – გვინდა თუ არ გვინდა, ვიყოთ საზოგადოების ღირსეული წევრები. გვინდა თუ არ გვინდა, ვიყოთ მნიშვნელოვანი პროცესების მონაწილენი. მე ხშირად მინახავს მარტო დარჩენილი სიმართლის მთქმელი ადამიანები, მათ შორის, ჟურნალისტები, მათ შორის, დღეს და გუშინ. ამიტომ, ჩვენ თუ მოვახერხებთ კონსოლიდაციას, შევძლებთ წინ სიარულს.

როგორც გვახსოვს, ალასანია გადადგა ელჩის თანამდებობიდან, რაც აგვისტოს ომიდან გარკვეული დროის შემდეგ იყო სიგნალი მისი საჯარო პოლიტიკაში მოსვლისა. იმ დროს მას ძალიან მაღალი რეიტინგი ჰქონდა. მისგან საზოგადოება ელოდა ნაბიჯებს, რომლებიც იქნებოდა ზოგიერთ შემთხვევაში გადამწყვეტი ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ასეთი მიდგომა არის ტრადიციული ქართულ სინამდვილეში, როდესაც ვეძებთ ქაზირმატულ ლიდერებს, რომლებსაც ერტი ხელის მოსმით შეუძლიათ გადაწყვიტონ თითქმის ნებისმიერი ურთულესი პრობლემა. როგორც ჩანს, ესეც იყო ერთ–ერთი მიზეზი იმისა, რომ ალასანია ჩაერთო იმ საპროტესტო აქციაში, რომლის ლოზუნგი იყო პრეზიდენტ სააკაშვილის გადადგომა. ის და ზოგიერთი სხვა პოლიტიკოსი მონაწილეობდნენ ამ, შეიძლება ითქვას, რადიკალურ ქმედებებში იმის მიუხედავად, რომ ძალიან დიდი იყო სააკაშვილის არგადადგომის ალბათობა. ეს ნიშნავს იმას, რომ ჩანდა აქციების მარცხით დასრულების საფრთხე. მიუხედავად იმ დამაბალანსელებელი (შემაკავებელი) როლისა, რომელიც გააჩნდა ოპოზიციას, რომლის ნაწილიც იყო ალასანიაც, ამ პროცესში მისი მონაწილეობა შეიძლება შევაფასოთ მარცხად, ვინაიდან შედეგი გახლდათ მისი რეიტინგის მკვეთრი ვარდნა. პირადად მე მიმაჩნია, რომ ის უნდა იყოს უფრო აქტიური და მისი ხმა უფრო მეტად უნდა ისმოდეს. მისი პოზიტიურ მხარედ და ნაბიჯებად შეიძლება შეფასდეს ალიანსის ფორმირებაში წვლილის შეტანა, რომელიც უდავოდ მნიშვნელოვანი პოლიტიკური გაერთიანებაა. ამდენად, სასურველია, რომ ალიანსი იქნას შენარჩუნებული.

ვფიქრობ, ასეთი შეფასება ძალიან არაკორექტულია. ამავე დროს, არ არის სასარგებლო ქვეყნის იმიჯისთვის, ვინაიდან ასეთი ტერმინებით ქვეყნის პრეზიდენტი არ უნდა აფასებდეს მის მიმართ კრიტიკულად განწყობილ მედიას. გარდა ამისა, სიტყვა "მტერი", რომელიც გამოითქვა მედიის მისამართით, შეიცავს საფრთხეს მედიისთვის, ვინაიდან მტერს მტრულად ეპყრობიან. ეს შეიძლება გახდეს იმპულსი ძალიან საშიში რეაქციისა მედიის მისამართით.

გამარჯობათ! ჩემთვის დიდი პატივია თქვენთან შეხვედრა და საუბარი. დარწმუნებული ვარ, ჩვენი მცდელობა იქნება გულწრფელი, უკომპრომისო. ამიტომაც მოუთმენლად ველოდები შეკითხვებს. წინასწარ გიხდით მადლობას.