მალხაზ ხარბედია: ”არ მიყვარს ცრუ ზეპურ საზოგადოებას რომ ქმნიან”

მალხაზ, კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა. მართლა განსაკუთრებული საღამო იყო. შესანიშნავი ინტერაქტივი გამოგვივიდა.

მალხაზ, კიდევ ერთი შეკითხვა შეიძლება? უცხოს ხათრით, რომელიც სულაც აღარ არის უცხო.

by: ucxo from: e-mail:
მადლობა მალხაზს!

ძალიან ვიხალისე. განსაკუთრებით კითხვა-პასუხის გასტრონომიულ ნაწილზე. სულ მაინტერესებდა - რატომ აქვს უხსოვარი დროიდან საზღვაო ქვეყანას ასე ღარიბი ზღვის სამზარეულო?!

მართლაც რომ ემპირიული მსჯელობის საგანია - რამ შეგვაშინა ასე ძალიან? რატომ ვაქციეთ ზღვას ზურგი?

ვართ კი საერთოდ ტრადიციული საზღვაო ქვეყანა, როგორც ჩვენ ეს გვგონია?!

მალხაზ, მგონი, ამოვწურეთ. ირმას კომენტარს გამოვაქვეყნებ:

by: ირმა from: e-mail:
მადლობთ მალხაზ.როგორც წავიკითხავ თქვენს ბლოგზე გაგიზიარებთ შეხედულებებს,უელბეკი ახალი აღმოჩენაა ჩემთვის,და ვგრძნობ რომ რაღაც ძალიან სრიოზულებს მაცნობიერებინებს,თუმცა დეტერმინირებული ცხოვრებისა და სიცოცხლის აღიარება არ მომწონს და არც მაწყობს.ვნახავ რა იქნება ბოლოს,ეხლა ვკითხულობ "ელემენტარულ ნაწილაკებს" და რატომღაც გვერდით მიდევს ბავშვობაში გადათვალიერებული "ნაწილი და მთელი",(რომლის ხსენებაც როგორც კი ელ.მაწილაკების პირველი ფურცელი წავიკითხე ველოდებოდი და არა უსაფუძვლოდ.:)არა რაა,,მაგარია წიგნის კითხვა.ერთერთი რამეა რის გამოც ცხოვრება ღირს.


დიდ მადლობას გიხდი ჩემი და კომენტატორების სახელით დღევანდელი საღამოსთვის. ამ საღამოს, მგონი, ყველამ დავისვენეთ რუტინისგან. მე სწორედ ეს განცდა მაქვს. კიდევ ერთხელ მადლობა თავდადებული შრომისთვის, უაღრესად საინტერესო კითხვა–პასუხისთვის და ულევ წარმატებას გისურვებ.

კიდევ ერთი კითხვა წამოგვეწია, მეტს ნამდვილად აღარ შეგაწუხებთ

by: მარინა from: იელაბუგა e-mail:
რამდენად მნიშვნელოვანია ავტორისთვის განათლებულობა? და კიდევ: ჩვენს მწერლებს და პოეტებს უფრო ნიჭი აკლიათ თუ განათლება?

მგონი, სულ–სულ ბოლო შეკითხვაა:


by: GERMANE from: e-mail:

ბედნიერების გრძნობა თქვენთვის პოლიტიკაზე ფიქრის უკუპროპორციული ხომ არაა?

by: სკეპტიკოსი from: ხრესილი e-mail:
ქართულ ლიტერატურაში რომ კრიზისია, ამას მგონი ყველა ვერც ხვდება. იმისთვის, რომ შეამჩნიო კრიზისი, უნდა იცოდე, რა არ არის კრიზისი. ანუ უნდა იცნობდე საუკეთესო ქართულენოვან მწერლებს, უნდა იცნობდე მსოფლიო ლიტერატურას ოდნავ უკეთ მაინც, ვიდრე ეს ახალმა თაობამ იცის. არადა ამ ოცი წლის მანძილზე რამდენიმე თაობა წამოიზარდა, რომელსაც სკოლაშიც კი არ უვლია წესიერად და არც სკოლის გარეთ შეუწუხებია მაინც და მაინც თავი კითხვით. როგორ ფიქრობთ, რა არის საჭირო იმისთვის, რომ საზოგადოებამ გააცნობიეროს, რა კრიზისში იმყოფება ჩვენი ლიტერატურა და საერთოდ კულტურა? დანარჩენზე აღარაფერს ვიტყვი.

by: ირმა from: e-mail:

ია, თხოვნა შეიძლება სტუმართან?

იქნებ, სამი–ოთხი კარგი ახალი ნაწარმოები (რასაც თითონ ეძახის კარგს) დაგვისახელოს და ჩვენ, ყოველ შემთხვევაში, მე, წავიკითხავ და ალბათ სხვებიც. ვგულისხმობ თანამედროვე ლიტერატურას, კლასიკოსებში ასე თუ ისე ვერკვევი და თან ის მაინტერესებს, დღეს რა ხდება სამყაროში,რაზე ფიქრობენ, რაზე წერენ..

მალხაზ, კიდევ ორი შეკითხვა დაგვემატა.


by: გარგანტუა from: თბილისი e-mail:
ბატონო მალხაზ, გუშინ ინტერვიუში მითებზე ილაპარაკეთ. საერთოდ ქართული საზოგადოება მითების ტყვეობაშია - ცუდად წაკითხული ან ვერგააზრებული მითების. რა ვითარებაა ქართულ ღვინის და გასტრონომიულ კულტურაში? აქაც რაიმე მითების ტყვეობაში ხომ არ ვართ? მართლა არის თუ არა ეს სფერო ის, როგორადაც მიგვაჩნია ის და როგორც "ვცხოვრობთ მას" - ამ კულტურას?

by: მაფშალია from: თბილისი
გამარჯობა ბატონო მალხაზ.

მე ადრე წაკითხული მქონდა თქვენი სტატია "თარგმანიშ ბედჟი ანუ სიცილი ფობიების წინააღმდეგ". ვფიქრობ, ამ სტატიაში გაშუქებული პრობლემა ერთ-ერთი ყველაზე აქტუალური და ამავე დროს ერთ-ერთი ყველაზე ტაბუირებულია საქართველოში.

თქვენ გამოთქვით აზრი, რომ უნდა მოხდეს დეკონსტრუქცია სიცილით. როგორ ფიქობთ, რა ნაბიჯები უნდა გადაიდგას ამ მხრივ? სახელმწიფოს ან საზოგადოების ფართო მასების (არ მიყვარს ეს ტერმინი, მაგრამ მაინც გამოვიყენებ) მხრიდან რაიმე აქტიურობის იმედი არ უნდა გვქონდეს. საყოველთაო ეთნოცენტრიზმი და ზედაპირულობა მკვიდრდება ამ ქვეყანაში. ამ გარემოში, კი ძაან სავალალოდ გამოიყურება მეგრულ-სვანურის მომავალი.

გადის, დრო და ერთიც და მეორეც სულ უფრო იკარგება, ნელ-ნელა კვდება, ჩვენ კი, სრუილიად უმოქმედოდ შევყურებთ (ზოგიც ბოროტი სიხარულით) ამ პერსპექტივას.

რაში ხედავთ გამოსავალს, რა შეიძლება თქვენი აზრით პატარა ინდივიდებმა გააკეთონ ამ დიდი საქმისათვის და თქვენ პირადად რა წვლილის შეტანა შეგიძლიათ ამ საქმეში?

მალხაზ, მგონი, ბოლო ორი შეკითხვა დაგვრჩა.


by: zura from: tbilisi

როგორ ფიქრობთ თანამედროვე ქართულ კულტურას შესწევს თუ არა ძალა იმისა, რომ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს ქვეყნის განვითარების საქმეში, ხომ არ გგონიათ რომ ქართული ინტელიგენცია მზადაა ითანამშრომლოს თუნდაც ქვეყნის მტრებთან პირადი ინტერესებიდან გამომდინარე?

by: ალექსანდრე from: მუხიანიდან e-mail:
კიდევ ერთი კითხვა მალხაზ ბატონო:

"სამოქალაქო საზოგადოება" მგონი ცოტა გაუგებარი ტერმინია საქართველო მოსახლეობისთვის. პირველი რასაც გაიხსენებენ ამ ქვეყნის მოქალაქეები სამოქალაქო საზოგადოებასთან დაკავშირებით ეს პოლიციასთან თანამშრომლობაა ჯერ, მერე ჟურნალისტებთან თანამშრომლობაა, მერე დასავლური "ღირებულებებია": "გულგრილობა" ( სიყვარული და ურთთიერთაგეგაბ გაქრა...), "მონური შრომა" (მეგობრებთა ხლინი მერე..., სხვადასხვა უმცირესობები (კაცი კაცს აღარ ჰგავს და ქალი ქალს) და ა.შ. ნაირ - ნაირი რიგითობით. კიდევ ლეგენდები, მითები, ჭორები....
"სამოქალაქო საზოგადოების" თარგმანის პრობლემაა ვითომ მხოლოდ?...
ჩვენი ქვეყნის რეგიონებში მცხოვრებ მოსახლეობასთან მჭიდრო და საქმიანი ურთიერთობა გაქვთ. როგორ ფიქრობთ, მათ ესმით რა იგულისხმება ამ ოხერი:) სამოქალაქო საზოგადოების ქვეშ/ ზედ/ შიგ?

by: karaoke from: Athens

რით ახსნით რომ სამოსელი პირველი ხელისუფლებასის მომხრეებსაც ძალიან უყვართ და ოპოზიციის მომხრეებიც ხშირად წერენ ამ ნაწარმოებიდან ციტატებს თავიანთი არგუმენტების გასამყარებლად...
მოკლედ რა ფენომენია დოჩანაშვილის ეს ნაწარმოები ...
ეს ერტადერთი ნაწარმოებია რომელში გამოთქმული მოსაზრებები
ორივე დაპირისპირებულ მხარეს მოწონს (პოზიციას და ოპოზიციასაც.)

by: ხათუნა from: თბ
კითხვები მალხაზ ხარბედიას:

ბატონო მალხაზ, ვის მიიჩნევთ ყველაზე საინტერესო, ორიგინალურსა და თავისთავად ქართველ პროზაიკოსსა და პოეტს დღეს?

by: მერაბი from: თბილისი e-mail:

შეკითხვა მალხაზ ხარბედიას:
"თქვენი აზრით, რატომ ხდება, რომ ქართველებს გასტრონომიისა და ღვინის კულტურის თვალსაზრისით უზარმაზარი რესურსი გვაქვს, მაგრამ მაინც არ გვეთქმის ამ სფეროში კულტურული ერი?"

y: Merab Pirtskhalava from: Trier

მალხაზ,
ხომ არ იცით:
1. რამდენი მხატვრული ნაწარმოები იქმნება ქართულ ენაზე საშუალოდ წელიწადში ?
2. რამდენი პირველთარგმანი გამოდის საშუალოდ წელიწადში ჩვენთან ?
:) მადლობა

by: BERU from: e-mail:
ბ-ნო მალხაზ!
კმაყოფილება მინდა გამოვხატო ჩემს კითხვაზე თქვენი ორიგინალური პასუხის გამო.
კარგად მესმის, რომ საკითხის დელიკატურობიდან გამომდინარე, ზოგიერთ ასპექტს თავი შეგნებულად აარიდეთ.

გვქონდეს თუ არა იმედი, რომ ამ საკითხებზე, განსაკუთრებით კი იმ ასპექტზე თუ რატომ არან მოწადნებული, მათ შორის სერიოზული სამეცნიერო ბიოგრაფიის მქონე ავტორთა ახალი თაობა, ილიას ნააზრევის კრიტიკით იმ ვითარებაში, როცა ქართული სახელმწიფოებრივი მშენებლობის კონცეპტუალურ საკითხთა მიმართ მისი შეხედულება -განზრახვები დღემდე აქტუალობას არ კარგავს, თქვენი ბლოგის თემატიკაში და საერთოდაც შემოქმედების, ინტერესის საგანად ვიხილოთ?
პატივისცემით, Beru

by: ალექსანდრე from: მუხიანიდან e-mail:
აქა მშვიდობა

იმდენ ხანს ვათვალიერე vinoge.com და იმდენი ვიკითხე მარნის ამბები და იმდენი მოხიბლული ადამიანი ვნახე ახალი ღვინის ფესტივალიდან შთაბეჭდილებებით დახუნძლული, რომ მეხამუშება ოფიციალურად ბატონო მალხაზით მომართვა :)) მაგრამ ჯანი გავარდეს ასე იყოს, ოღონდ პირიქით, მალხაზ ბატონო:) :

ვაზისა და ღვინის საერთაშორის კონგრესი ისე "უხმაუროდ" მიდის, რომ რას დავაბრალო არ ვიცი... იქნებ ძალიან მოსაწყენია კონგრესის მუშაობის დეტალებზედ "ნიუსურად" საუბარი, მაგრამ შეუძლებელი, რომ არაა მაგაში დარწმუნებული ვარ.თუმცა "ნიუსების" მკეთებელი ამ კონგრესიდან რამდენი ჟურნალისტი გეგულებად?

მგონია, რომ დაახლოებით მასე უნდა იყოს საქმე ჩვენს ღვინოსთან დაკავშირებით - კარგია, მაგრამ ალავერდის გადმომსვლელი არ არის არც ახლოში არც შორით...მაგალითად, რატომ არ ფიქრობენ ღვინის კომპანიები(და სხვებიც...) ღვინის ტურიზმის პოპულარიზაციაზე ქვეყნის შიგნით და ფიარზე :) ქვეყნის გარეთ?

იქნებ ორიოდ სიტყვით ქართული ღვინის ამბავიც მოგეთხროთ, გადარჩება? :)

დიდი მადლობა წინასწარ

by: სოლომონი from: თერნალი e-mail:

სინგაპური ყოფილა ჩვენი ბედი - არც რუსეთი და არც ევროპა! ამ ძველ პატრონებს კულტურა და ლიტერატურა კარგი ჰქონდათ. სინგაპურულ ლიტერატურაზე გსმენიათ რაიმე?

by: სოლომონი from: თერნალი e-mail:
სალამი ბატონო მალხაზ,


მომეწონა თქვენი აზრი იმაზე,რომ ქართულ ლიტერატურას თუ წარმატებულობა უნდა, მას მეტი დოკუმენტურობა სჭირდება. მაგრამ როგორ გგონიათ, ეს მთავრობა დაუშვებს მეტ დოკუმენტურობას?

ფეხბურთის ჩემპიონატი ისე მიდის, თითქოს შედეგების მთავარი დამკვეთები ტოტალიზატორები იყვნენ. თქვენ ბურთის სიმრგვალის უფრო გჯერათ, თუ საყოველთაო ტოტალიზატორული შეთქმულების? და კიდევ, თქვენ როგორ გვირჩევთ, ფეხბურთს ლუდის გარდა სხვა რომელიმე სასმელი უხდება? ისეთი, რომელიც მერე შამპანურზე (მაგის ბედი ვინ მოგვცა, მაგრამ მაინც...) გადართვის საშუალებას მოგვცემდა? ისე, კი, რომ ამოვწუროთ სამხრეთ ამერიკული თემა, საქართველოში ქუჩის აქციებს ვუვუზელა ხომ არ შემატებდა მეტ სიმხნევეს?

by: მოქალაქე ჟურნალისტი from: მტკვრის მარცხენა სანაპიროდან e-mail:

გამარჯობა ია და მალხაზ,
ძალიან სასიამოვნო იყო თქვენი გაცნობა, იმედია კიდევ შევხვდებით.
მალხაზ, როგორ წარმოგიდგენიათ ქართული მეღვინეობის განვითარება? როგორი უნდა იყოს სახელმწიფოს როლი ამ საქმეში? როგორ შეიძლება ქართულმა ღვინომ კონკურენცია გაუწიოს ევროპულ, სამხრეთ ამერიკულ, ავსტრალიურ ღვინოს მსოფლიოს ბაზარზე?

by: A. from: e-mail:

რას ფიქრობთ დეისაძის ტექსტზე, არის თუ არა ეს ლიტერატურა და თუ კი, რა ფასეულობის შემცველი?

by: giorgi from: e-mail:

გუშინ რადიოში ვუსმენდი ბატონ მალხაზს, რომელიც ამბობდა, რომ თანამედროვე ქართული ლიტერატურა არცთუ სახარბიელო დღეშია... რატომ ისმის სულ ერთი და იგივე სახელები, ნიჭიერი ხალხი აღარ გვყავს? სხვათა შორის, არც თუ ისე დიდი ხნის წინ, ერთი ქართველი ემიგრანტი მწერლის ვებ გვერდი აღმოვაჩინე lib.ge-ს ბმულებში, და მერე თქვენს საიტზეც (არილი) ვნახე მისი ბმული... ალბათ წაკითხულიც გექნებათ ეს ავტორი, რას იტყოდით მის შესახებ?
http://literaturuli.com

by: BERU from: e-mail:
შეკითხვა მალხაზ ხარბრდიას:
გაიზიარებდით, თუ არა ამგვარ მსჯელობებს და როგორი შენიშვნებით?
პირველი ავტორი:
ამონარიდი 27 წლის მიხაკო წერეთლის მიერ ილია ჭავჭავაძის კუბოსთან წარმოთქმული სიტყვიდან: ,,საქართველოს დაბეჩავებულ საზოგადოებას ორგანონი ეჭირვებოდენ, ილია ჭავჭავაძე იყო სწორედ ის ადამიანი, რომელსაც უდიდესი ღვაწლი მიუძღვის მათ შექმნაში და მათში მუშაობით. მარტო ბანკში და წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში რამდენი ენერგია ჩაჰკლა ილია ჭავჭავაძემ ქართული საზოგადოების ასაღორძინებლად, სამაგალითოა და განსაცვიფრებელი, თუ დაუკვირდება ადამიანი და ღირსეულად დააფასებს ილიას შრომასა და ღვაწლს . . .“ . თუ რამდენი ,,ენერგია ჩაჰკლა“ თვით მიხაკო წერეთელმა ამ და სხვა, ერთი შეხედვით თითქოსდა ანბანურ ჭეშმარიტებათა განმარტებაში და საერთოდაც ილიას გზის სიწმინდის დაცვაში, ,,ერი და
კაცობრიობის“ უმკაცრესი _ მათემატიკოსთათვისაც კი შესაშური ლოგიკით შედუღაბებული ნაშრომი ნათელყოფს.
დიდი ხანია უკვე გავაცნობიერეთ და დავწერეთ, რომ ილია კვარცხლბეკზე შემოდებული კი არ გვინდა, არამედ ისეთი, მოზარდს და მოზრდილსაც, ხანში შესულსაც (აქ მოყვანილი ყველა ასაკი გამოვიარეთ) და ხანდაზმულსაც რომ მის ნააზრევთან ურთიერთობის სურვილს არ მოარიდებს.
სიმონ სხირტლაძეს ახსენებენ, როგორც ილიას უბადლო მცოდნეს.
შალვა ჯიშკარიანი გამიგია და ღრმად მწამს, რომ თუნდაც ასკომლიან ქართულ სოფელში, ილიას მცოდნე - საჯარო სკოლაში გამოსადეგი მასწავლებელი - დღესაც მოიძებნება.
უკვე ვეღარ ვიტან ხალხს, ვისაც ილია პოეტი ან ლიტერატორი ჰგონია. გაცილებით მეტი იყო: პოეზიას, პროზას, პუბლიცისტიკას და ა.შ., მხოლოდ როგორც გამოხატვის საშუალება-ფორმად რომ იყენებდა . . .
ნიშნავს ახლა ეს ყველაფერი იმას, რომ მის გარდა ვერავის ვხედავთ?!
რომ მარტო ილიაზე ვართ გადაგებული?!
"ბრიყვნი ამბობენ, კარგი გული კი . . ."

მეორე ავტორი:
რა სამწუხაროა, არადა ვგიჟდები "პრაფესიონალ" ხალხთან ინწილიგენტებთან საუბარზე!–:)))) საკუთარ ვოლზე კომენტარის დადებას მიკრძალავთ?–:))) ილიას შემოქმედების კრიტიკის აკრძალვა არ იკმარა!–:)) ან ვინ აკრიტიკებს ილიას? მე ვაკრიტიკებ ხალხს, რომელმაც ილია გაალენინა და გააპაპსავა! წმინდანად გამოაცხადა და ტაბუ დაადო! მე ამ სიბნელეს ვაკრიტიკებ და არა ილიას! ილია რა შუაშია? ილია თავად ებრძოდა ასეთ უმეცრებას! თავად ებრძოდა "გაჭედილებს"–:))) ან რა ილიას ბრალია თუ ამ ქვეყანაში მისი კრიტიკა ისჯება ლინჩის წესით "დაუწერელი კანონით"!!! თქვენ ეტყობა მ.მ.კ–ს ან ს.მ.მ–ს ერთ–ერთი იდოლი ბრძანდებით!:((((:)))
. . . მთელი ცხოვრება ილიამცოდნეობას ეუფლებოდით? –:))) თან "გადაგებული"? ახლა მესმის თქვენი რატომ მიწერთ ამ სიტყვებს! "ყოველთვის მჯეროდა, რომ ილიას მემკვიდრეობის კრიტიკის უფლება მხოლოდ მისი ცხოვრებისა და შემოქმედების შესწავლაზე გადაგებულ - მთელი ცხოვრება მიძღვნილ - პროფესიონალებს აქვთ"!–:)) როგორც ჩანს კრიტიკის უფლება მხოლოდ თქვენ გაქვთ! მხოლოდ მის კრიტიკას ვერასოდეს გაბედავთ, იმიტომ რომ "წმინდანია", იმიტომ, რომ ილიაააა, და იმიტომ, რომ ყოველთვის იცი და არ გავიწყდება, რომ "შენ ილია არა ხარ"!–:)))))))))))))

by: ana from:


მალხაზ ხარბედიასთან ასეთი კითხვა გამიჩნდა ინტერვიუს მოსმენის შემდეგ:

როდესაც თქვენ საუბრობთ, რომ უცვლელია ინტელიგენციის პრივილეგირებული როლი ბოლო 20 წლის მანძილზე - თვლით რომ ერთი და იგივე ადამიანები სარგებლობენ ამ პრივილეგიებით, თუ იზიარებთ იმ მოსაზრებას, რომ პრივილეგირებული ადამიანების შემაგდენლობა შეცვლილია და ვარდების რევოლუციის შემდეგ, სახეზეა ახალი პრივილეგირებული ნაკადი კულტურის სფეროში. ანუ, მეღვინეთუხუსს თუ რეზო ჩხეიძეს ისევ "ინტელიგენციას" უნდა ვუწოდებდეთ თუ "დღევანდელ ინტელიგენციაში" უკვე უნდა ვგულისხმობდეთ დუტა სხირტლაძეს, ლელა წურწუმიას, გოგოლა კალანდაძეს,ა.შ. :) მე მგონი, საზოგადოება ძალიან დაბნეულია, ამ მხრივ.

by:: ირაკლი from: Philadelphia

რამდენად უნდა იყოს ჩართული ქვეყნის პოლიტიკური მმართველობა ხელოვნება-კულტურის სფეროში? კითხვის აქცენტი ასეთია: თუ პოლიტიკოსები ფიქრობენ, რომ ჩვენი ქვეყნისთვის დასავლეთიზაციაა (აღმოსავლეთიზაცია, ჩრდილოეთიზაცია, სამხრეთიზაცია, მარსიზაცია:) ) გადამრჩენი, უნდა ჰქონდეთ თუ არა უფლება, პირდაპირი თუ ირიბი ჩარევებით საზღვრავდნენ ხელოვნება-კულტურის შესაბამის (დასავლურ, აღმოსავლურ, ჩრდილოურ...) ვექტორებსაც?

მალხაზ, დიდი მადლობა, რომ ჩვენთან ერთად ხარ დღეს საღამოს. რაც შეეხება გუშინდელ ეთერს, მე ვისიამოვნე შენი მოსმენით, როგორც ყოველთვის. მოდი, დავიწყოთ იმ შეკითხვით, რომლის საპასუხოდაც გუშინ მხოლოდ ოცი წამი დაგვრჩა.


by: sofo from: imereti e-mail:

დღევანდელი ქართული ლიტერატურა რატომ გაჩერდა ერთ ადგილზე? გასაგებია ომის,ნარკომანიის თემები, ეს ჩვენი ცხოვრებაა, მაგრამ რაღაც დროში გაიწელა ეს პროცესი და ახლის თქმა დაგვიანდა. საზოგადოებაც გულგრილი გახდა. რატომ ვემსგავსებით ჰანს კასტორფს? თუ ასე გაგრძელდა, მგონი, მართლა გვემუქრება სინგაპურიზაცია ,,ვეფხისტყაოსნის '' ქვეყანას. თქვენ როგორ ფიქრობთ?

მოგესალმებით ია, სალამი მეგობრებო! გუშინდელი პირდაპირი ეთერით დათრგუნული დღეს ნიშნის გამოსწორების იმედით შემოვედი :) მზად ვარ კითხვებისთვის, გისმენთ, დავიწყოთ, თქვენ დაუკათ!