დავით ბუხრიკიძე: "არ მჯერა სისტემატიზებული აკვიატებული შეხედულებების"

დავით, დიდი მადლობა ასეთი საინტერესო, შინაარსიანი საუბრისთვის. ძალიან მინდა, ვებგვერდზე გავაგრძელოთ მსჯელობა. ვაქვეყნებ ყველა შეკითხვას და შეგიძლიათ, ზოგიერთს კიდევ გასცეთ პასუხი, ან უკვე პასუხგაცემულ შეკითხვას დაამატოთ.


1. თუ ხელოვნებას განვიხილავთ, როგორც პროტესტის გამოხატვის ყველაზე კარგ საშუალებას, მაშინ ნიჭიერი ადამიანებისთვის არადემოკრატიული რეჟიმი შთაგონების წყაროდ შეიძლება იქცეს. შესაბამისად, არადემოკრატიულ რეჟიმშია პრობლემა თუ თავად ხელოვანებში? ასეთი რეჟიმი ხომ არ აცოცხლებს შემოქმედებით ცხოვრებას?

2. გადასწია თუ არა შემოქმედებითი სფერო უკანა პლანზე ქვეყნის სოციალურმა სიდუხჭირემ?

3. ფინანსური პრობლემების გარდა, შემოქმედებითობის დეფიციტს ხომ არ ქმნის ეროვნული ღირებულებების ხელოვნური დაკნინება?

4. რამდენად ხელსაყრელი გარემოა საქართველოში შემოქმდებითი ცხოვრებისთვის? რა მიგაჩნიათ შემოქმედებითი სფეროს საუკეთესო პროდუქტებად ბოლო ათწლეულის განმავლობაში?

5. ბატონო დავით, როგორ შეაფასებდით - თუნდაც, თბილისი რა ხარისხის კულტურულ ცხოვრებას სთავაზობს საზოგადოებას?

6. ჩემი აზრით, საქართველოში შემოქმედებითი ცხოვრება არის, ოღონდ, უნიჭო. თქვენ თუ მეთანხმებით, ბატონო დავით?

7. იქნებ, დავითმა აგვიხსნას, რატომ უბრუნდებიან ახალი თაობის ხელოვანები იმ შემოქმედებით ძიებებს, რომლებიც დამახასიათებელი იყო გვიანი საბჭოეთის კონტრკულტურისთვის და თუ ამჩნევს თვისებრივ სიახლეებს?

8. როგორ ფიქრობთ, შემოქმედებითი აზროვნება ადამიანის თანდაყოლილია უნარია თუ, ვთქვათ, სკოლის პროგრამები უნდა იყოს იმგვარად აგებული, რომ შემოქმდებითი აზროვნების უნარ-ჩვევას ავითარებდეს?

9. ბატონო დავით, საქართველოს კულტურულ ცხოვრებას რამეს თუ სძენს ის ძვირად ღირებული კონცერტები, რომლებიც საახალწლოდ იმართება ხოლმე ცნობილი უცხოელი მომღერლების და მუსიკოსების მონაწილეობით? იქნებ, ის თანხა, რასაც სტუმრებს უხდიან, საქართველოს კულტურის სფეროსთვის უფრო ეფექტიანად გამოგვეყენებინა?