Accessibility links

ბლოგები

კვირა, 2 ივნისი 2019

კალენდარი
იანვარი თებერვალი მარტი აპრილი მაისი ივნისი ივლისი აგვისტო სექტემბერი ოქტომბერი ნოემბერი დეკემბერი

საქართველოს უჟანგბადო და "უსივრცო" დედაქალაქს ახალი და აქამდე არსებულთაგან არანაკლებ დამთრგუნველი თავსატეხი გაუჩნდა: ქალაქის მერიამ, სარეაბილიტაციო სამუშაოების ჩატარების მიზნით, ვაკის გული, ი. ჭავჭავაძის გამზირის ზომიერი ნაწილი, გადაკეტა მოულოდნელად, რამაც, ბუნებრივია, ახლებური საცობების აღმოცენების შიში წარმოშვა - გაჩნდა დამაჯერებელი განცდა, რომ საცობში მოხვედრილი ამიერიდან ვეღარასდროს დაუბრუნდებოდა საცობამდელ ან უსაცობო ცხოვრებას.

გამოითქვა დუნე წუხილი (რადგან არადუნე წუხილს უკვე აღარავინ გამოთქვამს 2012 წლის შემდეგ), რომ საერთოდაც რამდენად საჭირო იყო ი. ჭავჭავაძის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი მონაკვეთის გადაკეტვა ამ ბუნდოვანი "სარეაბილიტაციო სამუშაოების" გამო და წინასწარ იქნა შერისხულ-შეგინებული ყველა ის ხილულ-უხილავი მოხელე, რომელმაც გაბედა და ისედაც საცობში გაჭედილები, კიდევ უფრო ღრმა საცობში გაგვჭედა.

საკანალიზაციო წარღვნა
please wait

No media source currently available

0:00 0:04:13 0:00
Direct link

ამ წუხილთა საპასუხოდ თუ თავის წარმოჩენის მიზნით, ქალაქის მერი თავისი ფეხით ეახლა ვაკის გულს და ერთ-ერთ ორმოს, საცობში გაჭედილ თუ გაუჭედავ ხალხთა დასანახად, ახადა თავსახური, ანუ ძველქართულად „ლიუკი“, სწორედაც იმის დასამტკიცებლად, რომ სარეაბილიტაციო სამუშაოები მართლაც გადაუდებელ აუცილებლობად ქცეოდა ვაკის ეპიცენტრს.

და ვინც თავისი თვალით იხილა ეს ვიდეოარგუმენტი, შემდეგ სიტყვა აღარ დასცდენია მოსალოდნელ საცობებში გაჭედვის დრამის შესახებ, რადგან რაც იხილა, ყველა მოულოდნელ დრამაზე უარესი აღმოჩნდა:

თანამოქალაქენო, ქალაქი თურმე მძღ...რზე დგას!

ყოველგვარი ქვეტექსტის გარეშე, ვაკე პირდაპირი მნიშვნელობით, გავარვარებულ ქაქზე ტივტივებს!

ნეტა ეს კი არ მენახა იმ საშინელ ვიდეოსამხილში: ლამისაა ორმოს ზედაპირამდე ამოსულიყო განავლის დაბუშტული და საეჭვოდ მოფუთფუთე მდინარე (ვისაც არ სჯერა და არც ვიდეოსამხილი უნახავს, ვურჩევ, მოიძიოს ეს სამხილი, ანაც ფარულად ახსნას თავი რომელიმე ორმოს და თავადვე ტუცოს თითი ქალაქის ყველაზე პრესტიჟული უბნის მაოხრებელ, უჩინარ საქაქეთს).

ქალაქის ქვეშ თურმე ძველისძველი და ზედ დამატებული ახალკორპუსებ-ექსკრემენტული "სტიქსი" გაედინება, მეოცე საუკუნის ორმოცდაათიანი წლებიდან მოყოლებული მონასაქმი და აწ ახალბეტონკორპუსებში დაგროვებულ-გაუმქრალი მასის დანამატი, ანუ სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, საბჭოური დროის აპოკალიფსურ კანალიზაციას შემატებული ნეოთბილისური, წარუხოცელი გამონაყოფი...

და თან - დაუჯერებლად, საგანგაშოდ ბევრი!

თურმე რამდენი და რა რაოდენობის გამოიყოფა! საცობში კი არა, ფაქტობრივად, კისრამდე ვულკანისებურ მძვინვარე კანალიზაციაში ვყოფილვართ ჩამდგარი, რადგან სადაც ეს ჭების "თავამდეა" ამოსული, ბევრი არც რჩება ადამიანის კისრამდე!

მახსოვს, ჩემი სტუდენტობის ჟამს მცირე ექსკრემენტულმა შადრევანმა ამოხეთქა თსუ-ს პირველ კორპუსთან, მაგრამ, რაც მართალია მართალია, დიდი ზიანი არ მიუყენებია გარშემო მყოფთათვის - ვინც შეიბღალა, შეიბღალა და იმ ეტაპისთვის, მართალია, დროებით, თუმცა ეფექტურად მიიჩქმალა წლობით მოსაქმებული...

ერთადერთი, ცნობილი ფილოსოფოსი შარვაძე იყო, რომელიც თავისი ღამის ქოთნით გამოცხადდა რექტორატის სხდომაზე ძველი პროფესურის მიმართ პროტესტის ნიშნად, თუმცა ეს კერძო შემთხვევა იყო და არანაირი კავშირი არ ჰქონდა ვაკის ქვეშ გამდინარე კანალიზაციასთან.

აწ კი, როგორც ჩანს, არც ამჟამინდელი ქალაქის მერი მოელოდა ამდენ და ასეთ მძვინვარე "ლავას" და ამიტომ დადარდიანებულმა გვამცნო, რომ, თუკი ვერაფერს გახდებოდა სამ თვეში, გარკვეული დროის შემდეგ (წლების შემდეგო, თავი ასე დაიმშვიდა) ისევ დაუბრუნდებოდა პროსპექტის ქვეშ გამდინარე საქაქეთს. მით უმეტეს, რომ აღარც "დაკონსერვება" გამოვა - ძველს კიდევ მოევლება რაღაც, მრავალჭირნახული და გამძლე საცხოვრისებია, მაგრამ ამ ახალნაშენ კორპუსებს რაღას მოუხერხებ, მოსახლეებს კანონით ხომ არ აუკრძალავ, უკაცრავად და... "ცხოვრებას".

ჭეშმარიტად ჰერაკლეა საჭირო, "ავგიას თავლად" ქცეული ქალაქის მიწისქვეშეთი რომ გაწმინდოს არსებული თუ მზარდი უწმინდურებისგან, თორემ ერთიც იქნება და ისე ამოხეთქავს, რომ იქ უკვე ვერც ვეღარავინ გაარკვევს, ვისი საკანალიზაციო მილი რომელ კორპუსს უერთდება მხოლოდ ქაღალდზე გათვალისწინებული საპარკინგე ზონიდან!

შეკითხვა ახლა ასე დგას: რა ვუყოთ ამდენ ...?!

HBO-ს სერიალით მეც სხვებივით აღვფრთოვანდი. საოცრად რეალისტურადაა ნაჩვენები ჩერნობილის ამბები, ყველაფერი - როგორ ხუჭავდნენ თვალს და არ იმჩნევდნენ ისეთ რამეს, რაც იცოდნენ, რომ მომაკვდინებელი იყო. ან, თუ არ იცოდნენ, უნდა სცოდნოდათ...

ჰოდა, ვუყურებდი, რას უშვებოდა უხილავი ძალა მეხანძრეებს, მუშებს, უბრალოდ გარშემომყოფებს და მერე ჩემდა უნებურად ჩემ მიერ ასე, ერთი კვირის წინ, თაბუკაშვილზე, ორბელიანის მოედნის რეკონსტრუქციის დროს გადაღებული ფოტო გამახსენდა.

ჯერ, მოდი, თავიდანვე ვიტყვი, რომ, რა თქმა უნდა, ჩერნობილის ტრაგედია გაცილებით, გაცილებით უარესი რამ იყო ვიდრე ეს ჩვენი ამბავია. მაგ მხრივ, ცხადია, შედარებაც არ შეიძლება. პარალელების გავლება ცოტა უხერხულიც კია, ისეთი მასშტაბის ტრაგედია იყო ჩერნობილი.

თუმცა მგონია, რომ მსგავსებების დანახვაც არ არის რთული.

კუთხსახეხი მანქანით („ბალგარკა“ ეგრე ყოფილა ქართულად. მეც, ცხადია, ლექსიკონში ვნახე და არ ვიცოდი) ქვის დამუშავებისას ამოფრქვეული მტვერი რადიაცია არ არის. ნაკლებად კლავს და ნაკლებად ასახიჩრებს. მაგრამ, მაინც - კლავს და ასახიჩრებს! აქაც დაავადება შეიძლება წლების შემდეგ განვითარდეს. აქაც ყველაზე უფრო დიდი დარტყმა მუშებზე მოდის.

ეგეთ მტვერს ჰქვია სილიციუმის ორჟანგის შემცველი მტვერი. ჯერ კიდევ ჰიპოკრატეს ცოდნია, რომ ცუდი იყო. შეიძლება ფილტვის კიბოს, ასთმის მიზეზი გახდეს, ტუბერკულოზს შეუწყოს ხელი... იწვევს სილიკოზს - ფილტვის ქსოვილის დაზიანებას - უკურნებელ დაავადებას, რომელმაც შეიძლება სიკვდილიც გამოიწვიოს ან, უკეთეს შემთხვევაში, სამუდამოდ სახლში გამოკეტოს დაავადებული - ორი ნაბიჯის გადადგმაც კი დამქანცველი ხდება.

ამოფრქვეული მტვრისგან თავის დაცვა თითქმის შეუძლებელია. პირბადე არ შველის - ყველაზე ცუდი მიკროსკოპული ნაწილაკებია, რომლის შეკავებაც მხოლოდ სპეციალურ აირწინაღებს შეუძლია. ასევე, მტვრისგან შორს თუ ხარ და უშუალოდ ბუღს არ ისუნთქავ, არც ეგ შველის - ეგ ნაწილაკები კარგა შორს გაიფრქვევა ხოლმე.

იმაზე, რომ „ბალგარკის მტვერი“ ასეთი შხამია, არავინ დავობს. აი, ვიღაცები ამბობენ, დედამიწა ბრტყელიაო. სხვები - სიგარეტი სასარგებლოაო. ამის საწინააღმდეგო აზრი კი სულ, აი, საერთოდ არავისა აქვს.

არც ისაა საქმე, რომ აი, „ცუდი მტვერია, მაგრამ რა ვქნათ, შენებას ხომ არ შევაჩერებთ და, მოდი, ზვარაკად შევწიროთ მუშები და ზედ მივაყოლოთ გარშემო მცხოვრები მოსახლეობა. რა ვუყოთ, პარკის გვერდით მშენებლობისას ეს საშინელი შხამი გარშემო მოთამაშე ბავშვებს რომ ეფრქვევა, სხვა გზა უბრალოდ არ არსებობსო“. ამ მტვრის თავიდან არიდება ასი პროცენტითაა შესაძლებელი. ამ შენს „ბალგარკას“ უმაგრდება რაღაც ტიპი, რომელიც ბღღღღღ-ს დროს წყალს ასხამს და ბუღი არ დგება.

რა ღირს ეს დანადგარი არ ვიცი. ერთხელ დავინახე, სტამბის წინ მუშა ჭრიდა ქვას. ჩვეულებრივ „ბალგარკას“ ჰგავდა, რაღაც მისადგმელით. ხმა ჰქონდა, მტვერი - არა.

წესით ამაზე წერა 2019 წელს აღარ უნდა გვიწევდეს. არა მარტო ჰიპოკრატეს გამო, რომელიც, ჩვენ წელთაღრიცხვამდე მეოთხე საუკუნეში ცხოვრობდა, არამედ იმიტომაც, რომ თბილისის მერმა, კახა კალაძემ ჯერ კიდევ შარშან თქვა, რეგულაციები უნდა გამკაცრდეს და დამუშავება მხოლოდ სველი წესით მოხდესო.

ვიდრე გამკაცრდება რა ვქნათ? ჯერ, საერთოდ რეგულაციები რომ საჭიროა ეგეც ცოტა გულისმომკვლელია - რომ აი, თუ არ დააჯარიმე ორი კაპიკის გულისთვის თავის მუშასაც და შენც და შენს მეზობელსაც და შვილსაც და ყველას კიბოს შეაფრქვევენ სახეში.

ასევე, მერიას თუ გული შესტკივა, ნუთუ არ შეიძლება, რომ მათ მიერვე ჩატარებული სამუშაოებისას დაიცვან წესი? არ შეიძლება, სატენდერო პირობებში ჩადება, რომ ქვა სველი წესით უნდა დამუშავდეს?

კალაძემ ის განცხადებები შარშან გააკეთა. ფოტო ერთი კვირის წინ გადავიღე. დიდი ალბათობით, თუ რამე არ იღონეს, მსგავს ფოტოებს თქვენც გადაიღებთ - ჭავჭავაძეზე, ხუდადოვზე, გლდანში, ყველგან...

ჩამოტვირთე მეტი

XS
SM
MD
LG