ერთი სიცოცხლე - ერთი ტყვია: რას ჰყვებიან ირანელები

თითქმის ორი კვირაა, საქართველოში მცხოვრები ირანელების ნაწილი, თბილისში, ირანის საელჩოს წინ აპროტესტებს ირანის ისლამური რესპუბლიკის მთავრობის მიერ ათასობით ადამიანის მკვლელობას.

საკუთარი ქვეყნიდან შორს მყოფები, მათგან ბევრი - ირანიდან იძულებით წამოსული ადამიანი, ცდილობს ირანში მიმდინარე მოვლენების გარშემო არ იყოს სიჩუმე. მათი ნაწილი რეზა ფაჰლავის და მონარქიის მომხრეა და ამას მათი შეძახილებით, დროშებით თუ საპროტესტო პლაკატებითაც მიხვდებით, ნაწილს მომავლის ირანი დემოკრატიულ რესპუბლიკად წარმოუდგენია.

თუმცა ყველას აქვს ერთი სურვილი და მიზანი - ისლამური რეჟიმისგან ირანის გათავისუფლება.

რადიო თავისუფლების ამ დისკუსიაში თბილისში მცხოვრები რამდენიმე ირანელი გვიზიარებს მათთვის რთული, ბოლო დღეების გამოცდილებას და იმ წლებზეც გვიყვებიან, როცა ირანში ცხოვრობდნენ.

საიდ ფაზლი რეჟისორია, ის 8 წელია ცხოვრობს საქართველოში.

ღაზალე ფარსაი - ტურისტული გიდი. ის 6 წელია რაც აქა არის.

ამინ მაჰმუდაბოდი, აქციის ერთ-ერთი ლიდერი, კაცი ლურჯ ქურთუკში, პროფესიით IT-ა. ის სამი წელია ცხოვრობს საქართველოში.

აფსანე მაჰმუდაბადიც, რომელსაც თბილისში სილამაზის სალონი აქვს, საქართველოშია უკვე სამი წელია.

ირანში ინტერნეტი ისევ გათიშულია. მხოლოდ ხანდახან, რამდენიმე წამიანი სატელეფონი ზარის ხმა თუ გაისმება, რომლის დროსაც ორი სიტყვის თქმას ასწრებენ - „ცოცხლები ვართ“ და მერე ზარი ითიშება.

ამ დისკუსიის წინაც, პირველი კითხვა, რომელიც შეხვედრისას ერთმანეთს დაუსვეს ის იყო, ბოლოს როდის ჰქონდათ ირანთან კავშირი...