გიორგი გვახარია

ვენეციის კინოფესტივალი - რეალობა უნიღბოდ

ვენეციის კინოფესტივალი დასასრულს მიუახლოვდა. ჟიურის და პრესას სულ რამდენიმე ფილმი დარჩათ სანახავი. 12 სექტემბერს შევიტყობთ, ვინ გახდა ვენეციის 83-ე კინოფესტივალის „ოქროს ლომის“ ლაურეატი.

„მედეა“ - რა გვახსოვს? თამარ კვესიტაძის გამოფენა ვენეციაში

ვენეციაში, მე-14 საუკუნის ისტორიულ სასახლეში, პალაცო ბრაგადინიში, გახსნილია ქართველი მოქანდაკის, თამარ კვესიტაძის გამოფენა „მედეა, მეხსიერების ფრაგმენტები“, რომელიც კურატორებმა ეკა ენუქიძემ და ერვე მიქაელოფმა წარმოადგინეს.

გაბრაზებული სუსტები - წერილი ვენეციის კინოფესტივალიდან

ვენეციის კინოფესტივალის დირექციის გადაწყვეტილებას, წელს, გაეუქმებინათ ჟიურის პრესკონფერენცია, მედიის და კინოინდუსტრიის მკაცრი პროტესტი მოჰყვა.

ვინ ეცდება ვენეციის დაპყრობას? - დიდი ფილმები, ვარსკვლავები და პირველი სკანდალები ვენეციის კინოფესტივალზე

2024 წლის ვენეციის ფესტივალზე „ჯოკერი 2-ის" წარუმატებლობამ, როგორც ჩანს, მნიშვნელოვნად შეცვალა კინოფესტივალების მიმართ ჰოლივუდის დამოკიდებულება.

„ოდისეა“ - უკან, ნოლანიდან ანგელოპულოსისკენ

1995 წლის კანის საერთაშორისო კინოფესტივალი სკანდალით დასრულდა. ფესტივალის ყველაზე რეიტინგული ფილმი, ანგელოპულოსის „ულისეს მზერა“ მთავარი პრიზის, “ოქროს პალმის რტოს“ გარეშე დარჩა.

შვილი: გიორგი თავართქილაძე

ნორმან ჯუისონის იესო ქრისტე

„კოლობოკი“ თუ „სპაიდერმენი“? - როგორ გახდა რუსული ზღაპარი კინოგაქირავების მძევალი

„კოლობოკი“, რომელსაც „ეროვნული და ოჯახური ღირებულებების“ (“პური” - ოჯახური კერააო, წერდნენ ფილმის ანონსში) დამკვიდრებით უნდა დაემარცხებინა „ჩებურაშკა“, ფაქტობრივად, პირველი ფილმია, გადაღებული პუტინის რუსეთში, რომლის გაქირავებაც ორგანიზებულმა ბოიკოტმა ჩააგდო.

„ოდისეა“, „კლეოპატრა“, ოსური ეპოსი - კინო 70-მილიმეტრიან ფირზე

როგორ გადაიღეს ჰოლივუდის ეპოსები და ოსური ხალხური თქმულებების მიხედვით შექმნილი ფილმი ფართოფორმატიან ფირზე.

ჰომეროსიდან დისნეილენდამდე

გოგი გვახარია კრისტოფერ ნოლანის ახალ ფილმზე „ოდისეა“.

უკრაინელი ნაციონალისტი, ფარაჯანოვის „თვალი“

ფარაჯანოვის და ილიენკოს პირველი ფილმების ისტორია საკმაოდ უნიკალურია საბჭოთა კინოცენზურის ისტორიაში. ორივე ფილმი საბჭოთა ხელისუფლებამ დაიწუნა არა იმდენად პოლიტიკური თუ იდეოლოგიური მოსაზრებით, არამედ დაიწუნა, როგორც მხატვრული ნაწარმოები.

ფილმი, რომელმაც ადამიანი გადაარჩინა

ოლეგ სენცოვს იუბილე აქვს. ყველაფრის შემდეგ, რაც ამ უკრაინელმა კინორეჟისორმა უკვე გადაიტანა, ძნელია დაიჯერო, რომ მხოლოდ 50 წლისაა. საამაყო ნამდვილად ბევრი აქვს. აბა, სხვა რომელი თანამედროვე კინემატოგრაფისტი გახსენდებათ, ვისი გათავისუფლებაც რუსეთის ციხიდან ამდენ დიდ ხელოვანს მოეთხოვოს.

შვილი: ალექსანდრე კორძაია

„ამერიკის მამა“ - მართლმადიდებელი და უმცირესობების დამცველი  

როცა კინოს ისტორიაში მართლაც გამორჩეულ ფესტივალებზე ვფიქრობ, პირველი, რაც მახსენდება, 1994 წლის “ბერლინალეა”. სწორედ იქ მიიღო „ფილადელფიის“ ვარსკვლავმა ტომ ჰენქსმა საუკეთესო მსახიობისთვის განკუთვნილი „ვერცხლის დათვი“. ჰენქსი ამ კვირის იუბილარია, 9 ივლისს მისი დაბადებიდან 70 წელი გავიდა.

100 წლის გენიოსი ახალ ფილმს გვპირდება

ახალი ფილმის, „კოსმოსური ბურთები 2-ის“ გადაღებას მალე დავასრულებო, განაცხადა მელ ბრუქსმა თავისი დაბადების 100 წლის იუბილეზე, რომელიც 28 ივნისს დიდი ზარ-ზეიმით აღინიშნა ჰოლივუდში.

წარუმატებელი ფილმის სიმართლე

ინტერნეტში, პირატულ კინოსაიტებზე გამოჩნდა ფრანგი რეჟისორის, ოლივიე ასაიასის ფილმი “კრემლის ჯადოქარი”, რომლის პრემიერა შარშან ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გაიმართა.

კენ ლოუჩის ლოთები 

17 ივნისს კენ ლოუჩს, სოციალური კინოს ცოცხალ კლასიკოსს, 90 წელი შეუსრულდა. თაყვანისმცემლები მის ახალ ფილმებს ელოდებიან, თუმცა ბოლო დროს ლოუჩი უფრო მეტად საზოგადოებრივ აქტივიზმშია ჩართული. პალესტინის ცალსახა მხარდაჭერისა და ისრაელის პოლიტიკის კრიტიკის გამო ანტისემიტობაც კი დააბრალეს.

შვილი: ნინი იაშვილი

ლევან აკინის ახალი ფილმის ჩვენება, მიუხედავად ფილმის საერთაშორისო წარმატებისა, ჩვენს კინოთეატრებში ვერ მოხერხდა.

ჯაფარ ფანაჰი: ციხე უსამშობლობის ნაცვლად

გასულ კვირას ირანის სასამართლომ უარყო კანის კინოფესტივალის „ოქროს პალმის“ ლაურეატის, ჯაფარ ფანაჰის განაჩენის სააპელაციო საჩივარი და ძალაში დატოვა „სასულიერო სისტემის წინააღმდეგ პროპაგანდის“ განაჩენი, რომელიც ითვალისწინებს ცნობილი კინორეჟისორის ერთწლიან პატიმრობას და მოგზაურობის ორწლიან აკრძალვას.

სტეფანია სანდრელი - ქალი ბოტიჩელის სურათიდან

რანაირი სახელი არ მოუგონეს იტალიელებმა - „ბოტიჩელის ვენერა“, „ღვთისმშობელი რენესანსის ტილოებიდან“, „იტალიელი მერლინი“ და, უბრალოდ, „ს.ს“, ინიციალებით, როგორც ყველაზე პოპულარულ არტისტებს იხსენიებენ ხოლმე.