Accessibility links

შიმონ პანეკი: ყოველთვის ვცდილობთ ვიყოთ კრიტიკულები, მაგრამ კონსტრუქციულებიც


შიმონ პანეკი

შიმონ პანეკი სულ ოცდაერთი წლის იყო, როცა თავისი ქვეყნისთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობის პროცესში ჩაერთო: 1989 წელს ის შეუერთდა აქტივისტების გუნდს ვაცლავ ჰაველის ხელმძღვანელობით - გუნდს, რომელიც აწარმოებდა მოლაპარაკებას ჩეხოსლოვაკიის კომუნისტ მმართველებთან ხელისუფლების გადაბარების შესახებ. იმავე წელს კომუნისტური რეჟიმი დაემხო. დღეს შიმონ პანეკი სათავეში უდგას არასამთავრობო ორგანიზაციას "ადამიანი გასაჭირში". თავის დროზე მნიშვნელოვანი პოლიტიკური პროცესის მონაწილე შიმონ პანეკი პოლიტიკისაგან განზე დგას და მიიჩნევს, რომ კარგ არასამთავრობო ორგანიზაციას სჭირდება ორი რამ: თავმდაბლობა და თავდაჯერებულობა.

შიმონ პანეკი: „ადამიანი გასაჭირში“ ამოქმედდა კომუნიზმის დასრულების შემდეგ, პირველ ორ-სამ წელიწადში. მაშინ არ არსებობდა არასამთავრობო ორგანიზაციები, სამოქალაქო საზოგადოება. ის შევქმენით, რადგან ვხვდებოდით, რომ თავისუფლებასთან ერთად მოდის პასუხისმგებლობაც, და ვფიქრობდით, რომ ეს პასუხისმგებლობა ეხება სხვა პოსტკომუნისტურ ქვეყნებსაც, იმ ადგილებს, სადაც თავს იჩენს ხოლმე კონფლიქტები - იქნებოდა ეს ყოფილი იუგოსლავია თუ სხვა ადგილები, მაგალითად, ჩეჩნეთი, მთიანი ყარაბაღი. ვიყავით მოხალისეების ჯგუფი, ფულს ვაგროვებდით და ვცდილობდით იქ ხალხის დახმარებას.

ყოველთვის ვცდილობთ კონსტრუქციულად ვითანამშრომლოთ მთავრობასთან - იქნება ეს სოციალურ სფროში თუ საზღვარგარეთ ჰუმანიტარული დახმარებისა და განვითარების ხელშეწყობის მხრივ, ადამიანის უფლებების დაცვის, ინკლუზიური განათლების კუთხით და კიდევ რამდენიმე სფეროში, რომლებშიც მე და ჩემი კოლეგები წლებია ვთანამშრომლობთ 5-6 სამინისტროსთან...
შიმონ პანეკი

რადიო თავისუფლება: და მაშინ, როცა ხალხს ეხმარებით, ზოგჯერ ხდება, რომ არცთუ მეგობრულია ურთიერთობა არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და მთავრობის წევრებს შორის. ამას ევროკავშირშიც კი ვხედავთ - მაგალითად, უნგრეთში, სადაც ჯორჯ სოროსის ორგანიზაცია შეავიწროეს. საქართველოშიც გამოხატავენ ხოლმე მთავრობის წევრები უარყოფით დამოკიდებულებას არასამთავრობო ორგანიზაციების მიმართ. თქვენ თუ შეგიძლიათ თქვათ, რომ თქვენს ორგანიზაციას არცთუ მეგობრულად ეკიდებიან მთავრობის წევრები აქ, ჩეხეთში, ან საქართველოში, სადაც „ადამიანი გასაჭირში“ 2006 წლიდან მუშაობს.

შიმონ პანეკი: აქ, ჩეხეთის რესპუბლიკაში... კი, არიან პოლიტიკოსები, რომლებიც ცდილობენ შექმნან ატმოსფერო, თითქოს არასამთავრობო ორგანიზაციები მიეკუთვნებოდნენ ჯგუფებს, რომლებიც არიან პასუხისმგებლები სხვადასხვა მწვავე პრობლემაზე. ეს იმიტომ, რომ თავად პოლიტიკოსებს არ სჩვევიათ ადგომა და ბოდიშის მოხდა - გვაპატიეთ, ჩვენი ბრალია, რომ პრობლემები გაქვთ, ჩვენ ვიყავით ის, ვინც რაღაცები არასწორად გააკეთაო. მაგრამ ხომ იცით, ეს, უბრალოდ, ასეა! ასე რომ, პოლიტიკოსები - პირველ რიგში, პოპულისტი პოლიტიკოსები - ყოველთვის ცდილობენ დანაშაულის სხვისთვის გადაბრალებას.

რადიო თავისუფლება: მაგრამ ხომ არ უწოდებენ არასამთავრობო ორგანიზაციებს „გრანტიჭამიებს“?! ...

შიმონ პანეკი: მაგრამ თუ ბოლო ოც წელიწადს გადავხედავთ, 90-იან წლებში სულ ბიზნესმენებს აკრიტიკებდნენ, მერე ბოშებს, მერე მიგრაციას, რომელიც, კაცმა რომ თქვას, ამ ქვეყანაში არ არსებობს, მაგრამ პოლიტიკოსები მას მაინც იყენებენ თემად. მერე ადანაშაულებდნენ ბრიუსელს, რომელიც თითქოს დიქტატორივით გვეპყრობა, მერე ლიბერალურ ინტელექტუალურ ელიტას, მეცნიერებს, მედიას და მერე - ბოლო მცდელობა იყო არასამთავრობო ორგანიზაციების დადანაშაულება იმაში, რაც არ ვარგა ამ ქვეყანაში. მაგრამ ჩვენ ამ ბრალდებებს, ჩემი აზრით, ძალიან მკაფიო პასუხი გავეცით და განვუმარტეთ მედიას და საზოგადოებას, რომ ასეთი ბრალდებები აბსურდულია.

რადიო თავისუფლება: არსებობს სტერეოტიპი, რომ ბევრი პრობლემის მიზეზია ცუდი მმართველობა. თქვენს ორგანიზაციას, რომელიც გასაჭირში მყოფ ადამიანებს ეხმარება, აქვს კრიტიკული დამოკიდებულება მთავრობების მიმართ?

შიმონ პანეკი: ჩეხეთის მთავრობას რაც შეეხება, ყოველთვის ვცდილობთ ვიყოთ კრიტიკულები, მაგრამ კონსტრუქციულებიც. არა ვართ აქტივისტები იმ გაგებით, რომ ქუჩის საპროტესტო აქციებზე ვიდგეთ და სახელმწიფოს ვეუბნებოდეთ, არ ვარგიხარო. არა! ყოველთვის ვცდილობთ კონსტრუქციულად ვითანამშრომლოთ მთავრობასთან - იქნება ეს სოციალურ სფროში თუ საზღვარგარეთ ჰუმანიტარული დახმარებისა და განვითარების ხელშეწყობის მხრივ, ადამიანის უფლებების დაცვის, ინკლუზიური განათლების კუთხით და კიდევ რამდენიმე სფეროში, რომლებშიც მე და ჩემი კოლეგები წლებია ვთანამშრომლობთ 5-6 სამინისტროსთან. ვართ ხოლმე ექსპერტთა კომისიების წევრები, ან ვამზადებთ პროექტებს, რომელთაც მთავრობა იყენებს სხვადასხვა დახმარების ან სერვისების მოსამზადებლად ადამიანებისათვის, ვისაც ეს სჭირდება აქ თუ საზღვარგარეთ.

დონორებს უნდა ჰკითხოთ, რატომ გვენდობიან... მაგრამ, ალბათ, იმიტომ, რომ კარგად ვმუშაობთ... ბევრჯერ მითქვამს: კარგ არასამთავრობო ორგანიზაციას სჭირდება ორი რამ: თავმდაბლობა და თავდაჯერებულობა...
შიმონ პანეკი

რადიო თავისუფლება: თქვენს ორგანიზაციას „ადამიანი გასაჭირში“ ძალიან სოლიდური ბიუჯეტი აქვს, 90 მილიონამდე ევრო წელიწადში. როგორ მოიზიდეთ ასეთი დიდი თანხა, რომელიც მომცრო ქვეყნაში შეიძლება მთელი ქალაქის ბიუჯეტი იყოს? რატომ გენდობიან დონორები, როცა ამდენ ფულს გაძლევენ?

შიმონ პანეკი: „ადამიანი გასაჭირში“ შეიძლება იყოს უდიდესი არასამთავრობო ორგანიზაცია ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში, მაგრამ დასავლეთ ევროპასთან შედარებით, ალბათ, საშუალო ზომის ვართ. შეერთებულ შტატებში ბევრია გაცილებით უფრო დიდი ფონდი და არასამთავრობო ორგანიზაცია. ასე რომ, გააჩნია, რა პერსპექტივიდან შეაფასებ. როგორ შევძელით ეს? 25 წელია ბევრს ვმუშაობთ, ინფორმაციას ვაწვდით დონორებს, ვზრუნავთ პროექტების ხარისხზე, ინფორმაციის გამჭვირვალობაზე. თუ ჩვენს ვებსაიტს აიღებთ, ნახავთ შემოსავლების ყველა წყაროს, იპოვით 15 წლის ყოველწლიურ ანგარიშებს: ინფორმაციას თანამშრომლების ხელფასებზე, დეტალურ ინფორმაციას შემოსავლებსა და ხარჯებზე...

დონორებს უნდა ჰკითხოთ, რატომ გვენდობიან... მაგრამ, ალბათ, იმიტომ, რომ კარგად ვმუშაობთ ... ბევრჯერ მითქვამს: კარგ არასამთავრობო ორგანიზაციას სჭირდება ორი რამ: თავმდაბლობა და თავდაჯერებულობა. შეიძლება ისე ჟღერდეს, თითქოს ეს ორი რამ ერთმანეთს ეწინააღმდეგება, მაგრამ სინამდვილეში, ჩემი აზრით, ეს არის ორი მთავარი საყრდენი. ჩვენ ვართ თავმდაბლები, მოკრძალებულები, ვემსახურებით ადამიანებს და იმის გამო, რომ ამ საქმეს მართლაც დიდი მონდომებით ვაკეთებთ, არც თავდაჯერებულობა გვაკლია საიმისოდ, რომ პასუხი გავცეთ პრემიერ-მინისტრს, თუ ის შემოგვიტევს.

დაწერეთ კომენტარი

XS
SM
MD
LG