Accessibility links

site logo site logo

უკრაინამდე პუტინმა ჩვენი გონების ოკუპაცია მოახერხა


ეს სტატია თავდაპირველად გამოქვეყნდა ფრანგულ გაზეთ „ლე მონდში“.

მე-20 საუკუნის „უცნაური ომი“ (1939 წლის სექტემბერი – 1940 წლის მაისი), როდესაც პარიზი და ლონდონი ჰიტლერს ჯერ ომს გამოუცხადებენ და შემდეგ გულზე ხელებს დაიკრეფენ, 8 თვეს გასტანს. XXI საუკუნის უცნაური ომი 8 წელი (2014 წლის მარტი - 2022 წლის თებერვალი) მიმდინარეობდა. მე-20 საუკუნის უცნაური ომის დროს ჰიტლერი მოახდენს დიდი ტერიტორიის ოკუპირებას აღმოსავლეთით და ცოტა გონებისას - დასავლეთში. XXI საუკუნის უცნაური ომის დროს პუტინი დაიკავებს მცირე ტერიტორიასა და ბევრ გონებას დასავლეთში. მცირე ტერიტორიას, რადგან 2014-ში პუტინი ცდილობდა აჯანყების პროვოცირებას უკრაინის ბევრ რეგიონში, რომელთაგან მხოლოდ ორში, ისიც ნაწილობრივ, მიაღწია გამარჯვებას. მეორეს მხრივ, დასავლეთში, პუტინის „გონების“ ნადავლი დიდი იქნება, რადგან მთელი ამ უცნაური ომის პერიოდში პუტინი გვაიძულებდა, გვესაუბრა მის მიერ ჩვენს თავს მოხვეულ არარეალურ ფაქტებზე: რომ უკრაინა ხელოვნური ქვეყანაა, სადაც ლინგვისტური, კონფესიური თუ პოლიტიკური განხეთქილება ისეთი დიდია, რომ ეს სახელმწიფო ვერასდროს ვერ გახდებოდა უკრაინელების საერთო სახლი; რომ ამერიკელები გორბაჩოვს ნატოს არგაფართოებას დაჰპირდნენ; რომ ნატოს გაფართოება რუსეთის წინააღმდეგ იყო მიმართული; მოკლედ, რომ რუსეთის პროვოცირება საკმარისად მოვახდინეთ და კომპენსაციის სახით ყოფილი რუსეთის იმპერიის მიწები რუსებს უნდა დაუბრუნდეს...

არადა ვის ახსოვს დღეს ჰარვარდის უნივერსიტეტის ისტორიკოს მერი საროტის კვლევები, რომელმაც შეისწავლა რა გერმანიის და აშშ-ის საგარეო საქმეთა სამინისტროების საარქივო დოკუმენტები, ეჭვქვეშ დააყენა გორბაჩოვისთვის მიცემული ე.წ. დაპირება?! ან ვის გაახსენდა, რომ 1990-იან წლებში, იუგოსლავიის ომის ფონზე, ნატოს აღმოსავლეთით გაფართოება იყო ჩათვლილი აღმოსავლეთ ევროპის „ბალკანიზაციის“ თავიდან აცილების ერთადერთ ეფექტიან საშუალებად?! და ვის ახსოვს დღეს, რომ 1991 წლის 21 დეკემბერს, სწორედ დსთ-ს შექმნის შესახებ ალმა-ათის დეკლარაციის ხელმოწერის დღეს, ბორის ელცინმა ნატოს გაუგზავნა წერილი, რომელშიც განაცხადა, რომ „რუსეთის ნატოში გაერთიანება იქნება მისი ერთ-ერთი გრძელვადიანი პოლიტიკური მიზანი“?! და თავად პუტინს ახსოვს დღეს, ელცინის ჩანაცვლების შემდეგ რამდენჯერ გამოთქვა ნატოში გაწევრიანების - ოღონდ პირდაპირი (MAP-ის გარეშე) - სურვილი?

მოახერხებს რა პუტინი ჩვენი გონების ოკუპირებას, ის ასევე მოახდენს ჩვენი ელიტის ძალების მობილიზებას, რათა მოქცეულიყვნენ მისი განკარგულებების შესაბამისად: უკრაინისთვის არანაირი იარაღი, ევროპისთვის ბევრი გაზი, კრემლის წინააღმდეგ სანქციები მხოლოდ და მხოლოდ „ზრდილობის გულისთვის“ და ბევრი RT და Sputnik-ი ჩვენი ინტელექტუალური ისტებლიშმენტისთვის. RT-ისა და Sputnik-ის სტუდიები, სადაც ჩვენ ხშირად ვიმეორებდით, რომ პუტინის მშობლები ბლოკადელები იყვნენ. და პუტინის მშობლებზე საუბრისას გვავიწყდებოდა, რომ ვიქტორ იუშჩენკოს მამა ოსვენციმის ბანაკის ყოფილი ტუსაღი იყო და მხარზე ნომერ 11369-ს ატარებდა.

„მამაო ჩვენოსავით“ ჩვენ ასევე დაუღალავად ვსაუბრობდით რუსეთის ტანჯვასა და უკრაინელების ნაცისტებთან კოლაბორაციონიზმზე მეორე მსოფლიო ომის დროს, ისე რომ ვერასდროს მივხვდით, რომ კოლაბორაციონიზმი პოლიტიკურ და არა ნაციონალურ დინამიკაზე იყო დამყარებული. ამ ახალმა „მამაო ჩვენომ“ ისე გაგვიტაცა, რომ საერთოდ დაგვავიწყდა გვეხსენებინა, რომ გერმანიის მიერ უკრაინის ოკუპაციის დროს დაიღუპა 3 256 000 მშვიდობიანი მოქალაქე, ხოლო რუსეთისთვის ეს რიცხვი 1 800 000 იყო; რომ 2 402 000 უკრაინელი გადაასახლეს მესამე რაიხში იძულებითი შრომისთვის, ხოლო რუსეთისთვის ეს რიცხვი 1 906 000 გახლდათ; და ეს მაშინ, როდესაც ოკუპაციის ქვეშ მყოფი რუსების რაოდენობა სულ მცირე სამჯერ აღემატებოდა ნაცისტური ჩექმის ქვეშ მყოფი უკრაინელებისას. პუტინის მიერ თავსმოხვეულმა „ლოგიკამ“ იმ დასკვნამდეც კი მიგვიყვანა, რომ ქვეყანა - რომელშიც საპრეზიდენტო არჩევნებზე ებრაული წარმოშობის ზელენსკიმ 74%, ხოლო ულტრანაციონალისტების ერთიანმა კანდიდატმა 1,6% მოაგროვა - ნეონაცისტების მიერ მართულად შევრაცხეთ.

და რა დაბეჯითებით ვიმეორებდით, რომ პუტინი დიდი სტრატეგია, რომ მისთვის პოლიტიკა ჭადრაკის დაფაა?! ამ „მამაო ჩვენომ“ სრულიად დაგვაბრმავა და ვერც კი დავინახეთ, რომ პოლიტიკა მისთვის ჭადრაკის კი არა, რულეტის დაფას წარმოადგენს და მისი გამარჯვების ფორმულა - ფსონის მუდმივი გაორმაგება -მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენი სისუსტის ნაყოფია. ვერც ის შევამჩნიეთ, რომ პუტინი, დოსტოევსკის პერსონაჟ კირილოვის მსგავსად „იდეის მიერ იყო შეჭმული“. იმ იდეის, რომელიც რომან „დემონების“ ამ პერსონაჟს თვითმკვლელობას აიძულებს. არადა, ხომ ცნობილი იყო, რომ ათწლეულზე მეტია, რაც პუტინის სულიერ საზრდოს წარმოადგენენ ფაშისტი და მესიანისტი მოაზროვნეები ივან ილინი (1883-1954), ალექსანდრ დუგინი (სერგეი ნარიშკინის ყოფილი მრჩეველი), მიხაილ იურიევი (დუმის ყოფილი ვიცე-სპიკერი). პუტინის საყვარელი ფილოსოფოსი ივან ილინი, რომელიც გერმანიაში ცხოვრობდა გასული საუკუნის 30-იან წლებში, ყველას მათ, ვინც ჰიტლერში დიდ საფრთხეს ხედავდა, „სამყაროს ებრაული თვალებით განჭვრეტას“ უსაყვედურებდა. სწორედ ისე, როგორც ჯერ კიდევ გუშინ, აღმოსავლეთ ევროპელების მიერ კრემლის მიმართ შიშს, ჩვენ ხშირად ფობიებად ვნათლავდით.

დღეს, როგორც იქნა, ბერლინში, პარიზსა თუ რომში (გვეღირსა!) ყველას თვალებზე ნათელი მოეფინა.

ერთადერთი კითხვა, რომელიც უპასუხო რჩება, ესაა - „რამდენ ხანს გაგრძელდება ეს ომი?“ ყოველ შემთხვევაში, უკრაინელებისათვის ის მარადიულის ტოლფასი იქნება. ამ მარადიულობის შემდეგ კი რუსეთის დამარცხების და ცარ პუტინის სრული კრახი ადვილი საწინასწარმეტყველოა. თუმცა, რა დონის ქაოსსა და რა ინტენსივობის ომს გააჩაღებს თვით რუსეთში პუტინის ეს კრახი - ამის წინასწარმეტყველება ჯერ ნაადრევია...

ბლოგერები

ყველა ბლოგერი
XS
SM
MD
LG