ჟურნალისტი, ხელოვნებათმცოდნე, პროფესორი. აშუქებს კულტურის ისტორიის, კინოს, ხელოვნების საკითხებს, ადამიანის უფლებებს. რადიო თავისუფლებაში მუშაობს 1995 წლიდან.
ეს ბლოგი 27 აგვისტოს თითქმის მზად მქონდა, მაგრამ მოვლენათა განვითარებას ველოდი და არ ვაქვეყნებდი. იმედი მქონდა, რომელიმე არასამთავრობო ორგანიზაცია, ანდა, თუნდაც ხელისუფლება თუ ოპოზიცია კომენტარს გაუკეთებდა ”სიძულვილის აქციას”, რომელიც მართლმადიდებლობის სახელით ჩატარდა ბათუმში... შენც არ მომიკვდე!
3 სექტემბერს, ზაქარია ფალიაშვილის ოპერით „აბესალომ და ეთერი“, 159-ე სეზონს გახსნის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი – გახსნის საქართველოს ეროვნული მუსიკალური ცენტრის შენობაში, რადგან თეატრის შენობა კაპიტალურ რემონტშია.
„ყოველი ფილმი, რომელიც იმ წლებშია გადაღებული (არამარტო ჩემი ფილმები), არის შიშის კარდიოგრამა... კარდიოგრამა შფოთვისა, რომელსაც განაპირობებს მუშაობის აკრძალვისა და შიმშილით სიკვდილის მოლოდინი“, - თქვა ერთხლ სერგო ფარაჯანოვმა.
გასულ კვირაში იუბილე იზეიმა კინოს ორმა გამოჩენილმა მოღვაწემ: ქართველმა კინორეჟისორმა გიორგი დანელიამ და ბრიტანელმა მსახიობმა შონ კონერიმ. 26 აგვისტოს ერთსაც და მეორესაც 80 წელი შეუსრულდა.
26 აგვისტოს ასი წელი გავიდა ნობელის პრემიის ლაურეატის, კათოლიკე მისიონერის აგნეს გონჯა ბოიაჯიუს, იმავე დედა ტერეზას დაბადებიდან. იგი კათოლიკურმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა, თუმცა დედა ტერეზას მისიონერული მოღვაწეობის მიმართ ქედს იხრიან არამარტო კათოლიკეები.
შაბროლის იუბილეს მთელი ზაფხულია აღნიშნავენ მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. თუმცა კინოს ცოცხალ კლასიკოსს დაბადების 80 წლისთავი ჯერ კიდევ შარშან მიულოცეს ბერლინის კინოფესტივალზე - კინოში გაწეული ღვაწლისათვის ”ოქროს კამერა” გადასცეს.
ვიდეომასალა, რომელიც ჯორჯ ბუშის ქუჩაზე გამართული პერფორმანსის შემდეგ სასამართლოს მიაწოდეს დაკავებული პოეტების - ირაკლი კაკაბაძის, ალექსი ჩიღვინაძისა და შოთა დიღმელაშვილის - ადვოკატებმა, მოსამართლემ არ ნახა.
გაზეთ ”The Financial Times” -ის მტკიცებით, სამგანზომილებიანი კინოს მომავალი არც ისე ბრწყინვალეა, როგორც ეს ”ავატარის” პრემიერის შემდეგ ეგონათ. ეკრანებზე გამოდის სამგანზომილებიან ფორმატში გადაღებული ახალი ფილმები, რომელთა ნახვა მაყურებელს ჩვეულებრივ ფილმზე თითქმის ორჯერ ძვირი უჯდება.
მოგზაურობაში დავბერდი კაცი და მხოლოდ ერთი კვირის წინ აღმოვაჩინე ჩემში ერთი თვისება – „პირველი ნახვით“ არც ერთი ქალაქი არ მომწონებია.
აგვისტოს დასაწყისში იტალიის ქალაქ გუბიოში გაიმართა მუსიკალური ფესტივალი, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის ორკესტრმა. ორკესტრს იტალიელი მუსიკოსი ჯანლუკა მარჩიანო დირიჟორობდა.
12 აგვისტოს 80 წელი შეუსრულდა ცნობილ ამერიკელ ბიზნესმენსა და ქველმოქმედს ჯორჯ სოროსს. სოროსის დაარსებული ფონდი - „ღია საზოგადოება“ - მოქმედებს მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოში.
14 აგვისტო აფხაზეთში გლოვის დღეა. 1992 წლის 14 აგვისტო, როცა ქართულმა არმიამ აფხაზეთის ადმინისტრაციული საზღვარი გადაკვეთა, ქართულ-აფხაზური ომის დასაწყისად ითვლება. 1992 წლის 14 აგვისტოს თბილისშიც იხსენებენ ხოლმე...
თბილისში, შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში, გაიხსნა გამოფენა, სახელწოდებით ”ქართველი ებრაელები - მათი ისტორია და კულტურა”, რომელიც 1 სექტემბერს დაიხურება.
აკადემიაში სწავლა ყოველთვის ტკბილად მახსენდება. რამდენადაც უცნაური უნდა იყოს (ჩემგან), ყველაზე კარგად პედაგოგებს ვიხსენებ, განსაკუთრებით ლეო რჩეულიშვილს – საყვარელ და თბილ მოხუცს, რომელიც ქართული არქიტექტურის ისტორიის კურსს გვიკითხავდა.
ქალთა ორგანიზაციების ინიციატივით თბილისის ისტორიის მუზეუმში ეწყობა ფოტოგამოფენა, სახელწოდებით „ომის აპოთეოზი“, რომელიც რუსი ფოტოჟურნალისტის, ვიქტორია ივლევას, ნამუშევრებს წარმოგვიდგენს. ივლევა არა მარტო ფოტოკორესპონდენტია.
ზაფხული – მოგზაურობის, გადაადგილების, ახლის შეცნობის პერიოდია. თუმცა არიან ადამიანები, რომელთაც გადაადგილების საშუალება არა აქვთ. ჩვენში მათ უკვე არა ინვალიდებს, არამედ შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ადამიანებს უწოდებენ...
ქვემო ქართლსა და სამეგრელო-ზემო სვანეთში დევნილთა ინტეგრაციისა და განათლების მხარდამჭერი პროექტის ფარგლებში, რომელსაც ევროკავშირი აფინანსებს, სათემო-საგანმანათლებლო ცენტრები გაიხსნა.
ერთ კვირაზე მეტია უკვე ბიძინა კვერნაძე ჩვენს გვერდით აღარ არის. ტელევიზიით, რადიოთი ქართველი კომპოზიტორის სიმღერებს გადმოსცემენ. ნაკლებად ბიძინა კვერნაძის სიმფონიურ ნაწარმოებებს. და თითქმის არ იხსენებენ ბიძინა კვერნაძის ოპერას „შუშანიკის წამება“.
”არ წამიკითხავს, მაგრამ ვგმობ” - ესაა ფრაზა, რომელიც 50-იანი წლების ბოლოს გაზეთ ”პრავდას” ერთმა მკითხველმა გამოიყენა პასტერნაკის რომანის, ”ექიმი ჟივაგოს” მიმართ. თუმცა, საბჭოთა კულტურის ისტორიას ამ ფრაზის განმეორებაც ახსოვს - იოსიფ ბროდსკის შემოქმედების შეაფასებისას.
აშკარად ვხედავ, რომ ჩვენი ხელისუფლება და მასთან დამეგობრებული მედია ვერა და ვერ ემიჯნება ამ ესთეტიკას – კვაზიუშუალობას, კვაზიიმპროვიზაციულობას, ხასხასა, თეთრი აივნების და დაბალი ჰორიზონტების ესთეტიკას, გაპრიალებული ქვეყნის ესთეტიკას, რომელსაც ერთი სახელი აქვს – სიყალბე!
ჩამოტვირთე მეტი
